ਕੁਝ ਇਸ ਤਰਾਂ.,
ਗਵਾਚਿਆ.,
ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ..
ਐ ਜ਼ਿੰਦਗੀ.,,
ਲੱਭਿਆ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ.,
ਤੇ.,,
ਮਿਲਿਆ ਖੁਦ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ..

ਹਰ ਵਾਰ ਧੋਖਾ ਕਰਦੀ ਤਕਦੀਰ ਮੇਰੀ,
ਇਹ ਵੀ ਸੱਜਣਾਂ ਵਾਂਗ ਬੇਵਫਾ ਲਗਦੀ ਏ,
ਪਿਆਰ ਦਾ ਰੋਗ ਲੱਗ ਗਿਆ ਜਿੰਦ ਮੇਰੀ ਨੂੰ,
ਹੁਣ ਨਾ ਦਵਾ ਲਗਦੀ ਏ ਤੇ ਨਾ ਦੁਆ ਲਗਦੀ ਏ

ਖੁੱਲ ਕੇ ਮਿਲੋ ਤਾਂ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹੈ ਲੋਕ,
ਸੱਚੇ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਠੁਕਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹੈ ਲੋਕ….!
ਕੀ ਦੇਖਣਗੇ ਦੋ ਰੂਹਾਂ ਦਾ ਮਿਲਣਾ,
ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਦੋ ਪਰਿੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਡਾ ਦਿੰਦੇ ਹੈ ਲੋਕ….!.

ਹੰਝੂ ਨਿਕਲ ਪਏ ਉਸਨੂੰ ਸੁਪਨੇ
ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਜਾਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ…….
ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਤਾਂ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ
ਇਸ਼ਕ ਸੌਂਂਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਰੁਵਾਉਦਾ ਹੈ.

ਕਮਾਲ ਆ ਜਿੰਦਗੀ ਵੀ ਯਾਂਰੋ . .
ਜਿੰਨਾ ਨੁੰ ਸਬ ਤੋ ਖਾਸ ਮੰਨੀਦਾ,
.
ਉਹੀ . . .?
.
.
.
.
.
.
ਕਦਰ ਨੀ ਕਰਦੇ . ..
ਤੇ ਜੋ ਕਦਰ ਕਰਦੇ ਨੇ ਅਸੀ ਉਹਨਾ
.
ਦੀ ਪਹਿਚਾਨ ਹੀ ਨਹੀ ਕਰਦੇ .

ਉਹਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ,
ਕਿ ਮੁੜ ਕਦੀ ਤੇਰੀ ਜਿਦਗੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀ ਆਵਾਗੀ.
.
ਖੁਸ਼ ਹਾ ਕਿ , ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵਾਅਦੇ ਤੇ ਤਾ ਖਰਹੀ ਉਤਰੀ

ਬਹੁਤ ਉਮੀਦ ਸੀ ਉਹਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ,
ਤੰਮਨਾ ਸੀ ਉਸਦਾ ਹੋ ਜਾਣ ਦੀ,
ਪਰ ਕੀ ਪਤਾ ਸੀ ਜਿਸਦੇ ਅਸੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ,
ਉਸਨੂੰ ਆਦਤ ਹੀ ਨਹੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ..