ਮਾਰੈ ਨ ਰਾਖੈ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ।।
ਸਬਰ ਜੀਆ ਕਾ ਰਾਖਾ ਸੋਇ ।।
(ਜਿਉਂਦੇ ਜੀ ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨੇ ਰੱਖਣਾ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਪੈਣਾ..
ਮਰਨ ਤੋ ਬਆਦ ਵੀ ਜਿੱਥੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਾ ਉਥੇ ਹੀ ਜਾਣਾ ਪੈਣਾ)

Naam jap lai nimaani jinde meriye…
AUkhe vele kam auga

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ
ਸਤਿਗੁਰ ਬੰਦੀਛੋੜੁ ਹੈ ਜੀਵਣ ਮੁਕਤਿ ਕਰੈ ਓਡੀਣਾ।
ਦੀਵਾਲੀ ਦੀ ਰਾਤਿ ਦੀਵੇ ਬਾਲੀਅਨਿ।
ਤਾਰੇ ਜਾਤਿ ਸਨਾਤਿ ਅੰਬਰਿ ਭਾਲੀਅਨਿ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਰੀਵਾਰ ਨੂੰ ਦੀਵਾਲੀ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਮੁਬਾਰਕਾਂ..

ਹੇ ਕਬੀਰ! ਉਸ (ਸਤਸੰਗੀ) ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਬਣਾ ਜਿਸ ਦਾ ਆਸਰਾ ਸਿਰਫ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਪਾਲਕ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆ, ਜ਼ਮੀਨ ਆਦਿਕ ਦਾ ਮਾਣ ਹੈ, ਜੋ ‘ਦੁਨੀਆ’ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਹਨ ਉਹ ਪੰਡਿਤ ਹੋਣ, ਚਾਹੇ ਰਾਜੇ ਹੋਣ, ਚਾਹੇ ਬੜੀ ਭੁਇਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਣ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ॥੨੪॥

ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ

ਝੁਕਦਾ ਏ ਸੀਸ ਮੇਰਾ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ ,
ਝੁਕੇ ਵੀ ਕਿਉਂ ਨਾਂ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ,
ਤੈਨੂੰ ਭਾਨੀ ਦੇ ਦੁਲਾਰਿਆ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ,
ਦੋਖੀਆਂ ਦੇ ਕਹੇ ਉਤੇ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ,
ਜਹਾਂਗੀਰ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ,
ਸੱਦ ਕੇ ਲਹੌਰ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ,
ਜਦੋਂ ਅਣਖ ਨੂੰ ਵੰਗਾਰਿਆ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ,
ਕੀਤਾ ਨਾਂ ਬਦਲ ਕੋਈ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ,
ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ,
ਝੱਲਿਆ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ,
ਕਸ਼ਟਾ ਦਾ ਭਾਰ ਆ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ,
ਤੱਤੀ ਲੋਹ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ,
ਨਾਂ ਡੋਲੇ ਜ਼ਰਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ,
ਤੇਰਾ ਕੀਆ ਮੀਠਾ ਲਾਗੈ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ,
ਮੁੱਖ ਚੋ ਉਚਾਰਿਆ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ,
ਆਉ ਜੀ ਮਨਾਉ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ,
ਇਸ ਦਿਨ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਜੀ,
ਪੰਜਵੇਂ ਦਾਤਾਰ ਤਾਈਂ,
(ਘੁੱਗਾ) (ਔਲਖ ) ਹੱਥ ਜੋੜ ਜੋੜ ,
ਕਰੇ ਪ੍ਰਨਾਮ ਜੀ ,

ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਧੀ ਪੁੱਤ ਮਾੜੇ ਪਰ ਮਾੜੀ ਹੁੰਦੀ ਕੁੱਖ ਨਹੀਂ
ਸਬਰ ਸੰਤੋਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਤਾਂ ਕੋਈ ਭੁੱਖ ਨਹੀਂ
ਧੀ ਪੁੱਤ ਤੁਰਜੇ ਇਸਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ
ਗੁਰੂ ਘਰ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਕਿਤੋਂ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਸੁੱਖ ਨਹੀਂ

ਇਹ ਕਫ਼ਨ , ਇਹ ਜਨਾਜ਼ੇ , ਇਹ ਚਿਤਾਵਾਂ
ਸਭ ਰਸਮਾਂ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ
ਇਨਸਾਨ ਮਰ ਤਾਂ ਉਦੋਂ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਜਦੋਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਵੇ

ਭੇਖਾਰੀ ਤੇ ਰਾਜੁ ਕਰਾਵੈ ਰਾਜਾ ਤੇ ਭੇਖਾਰੀ ॥
ਖਲ ਮੂਰਖ ਤੇ ਪੰਡਿਤੁ ਕਰਿਬੋ ਪੰਡਿਤ ਤੇ ਮੁਗਧਾਰੀ ॥੩॥

ਹਮ ਅਵਗੁਣ ਭਰੇ ਏਕ ਗੁਣ ਨਾਹੀਂ II
ਅਮ੍ਰਿਤ ਛਾਡ ਬਿਖੈ ਬਿਖ ਖਾਈ II