ਜਿਨਿ ਡਿਠਿਆ ਮਨੁ ਰਹਸੀਐ ਕਿਉ ਪਾਈਐ ਤਿਨਿ ਸੰਗਿ ਜੀਉ।। ਸੰਤ ਸਜਨ ਮਨ ਮਿਤ੍ਰ ਸੇ ਲਾਇਅਨ ਪ੍ਰਭਿ ਸਿਉ ਰੰਗ ਜੀਉ।। ਤਿੰਨ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਤੁਟ‌ਈ ਕਬਹੂ ਨ ਹੋਵੈ ਭੰਗ ਜੀਉ।।

ਮੇਰੇ ਗੁਰਦੇਵ ਪਿਤਾ ਜੀ ਫੁਰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਖੇੜੇ ਵਿਚ ਆ ਜਾਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲੈਂਦੇ ਨੇ ਉਹਨਾ ਨੂੰ ਸੰਗਤ ਮੇਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਸੀਬ ਹੋਵੇ ਐਸੇ ਰਬ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਮੇਰੇ ਪਕੇ ਮਿਤ੍ਰ ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਨਾਲ ਇਸ਼ਕ ਲੱਗਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਮੁਹੱਬਤ ਫਿਰ ਟੁਟਦੀ ਨਹੀਂ ਹੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਮੈਂ ਦਿਨੇ ਰਾਤ ਸਦਾ ਹੀ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦਾ ਰਹਾ ।। ਅਕਾਲ ਜੀ ਸਹਾਇ

ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ।।
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫ਼ਤਹਿ ।।

ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਦੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਬਾਰੇ

ਧੰਨ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਸਰੋਵਰ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੱਕੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਕੀਤਾ। ਲਾਗਲੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਨੂਰਦੀਨ ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਕੋਲੋਂ ਇੱਟਾਂ ਖੋਹ ਆਪਣੀ ਸਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾ ਲਾਈਆਂ। ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਤੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਬਚਨ ਕੀਤਾ :
ਸਾਡਾ ਖ਼ਾਲਸਾ ਆਵੇਗਾ ਤੇ ਉਹ ਨੂਰਦੀਨ ਦੀ ਸਰਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਫਿਰ ਸਰੋਵਰ ਨੂੰ ਲਾਵੇਗਾ”
ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ ਸਿੱਖ ਮਿਸਲਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ ਨੂਰਦੀਨ ਦੀ ਸਰਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਕੇ ਕੱਚਾ ਸਰੋਵਰ ਪੱਕਾ ਕੀਤਾ।
ਯਾਦ ਰਹੇ ਇਹ ਓਹੀ ਨੂਰਦੀਨ ਦੇ ਸਰਾਂ ਕੋਲ ਭਾਈ ਬੋਤਾ ਸਿੰਘ ਤੇ ਭਾਈ ਗਰਜਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਖ਼ਾਲਸਾ ਰਾਜ ਹੋ ਜਾਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ
ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਰਾਹੀਆਂ ਤੇ ਟੈਕਸ ਲਾਇਆ ਸੀ।
ਇਤਿਹਾਸ ਸਿਰਫ਼ ਤਰੀਕਾਂ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕੌਮਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਘੜਦੀਆਂ।

ਤਾਤੀ ਵਾਉ ਨ ਲਗਈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਸਰਣਾਈ ॥
ਚਉਗਿਰਦ ਹਮਾਰੈ ਰਾਮ ਕਾਰ ਦੁਖੁ ਲਗੈ ਨ ਭਾਈ ॥੧॥

ਗੁਰਬਾਣੀ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਇੰਨਾ ਪਿਆਰ ਹੋਵੇ,
ਗੁਰਬਾਣੀ ਪੜ੍ਹੀਏ ਵੀ,ਸੁਣੀਏ ਵੀ,
ਵਿਚਾਰੀਏ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ,
ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਮਾਈਏ ਵੀ।।