ਅੱਜ ਬਸ ਵਿਚ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ।
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਾਲੀ ਸੀਟ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਅਤੇ ਮੁੰਡਾ ਬੈਠੇ ਸਨ ।
ਦੋਨੋ ਇੱਕ ਦੂੱਜੇ ਲਈ ਅਜਨਬੀ ਸਨ ।
ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ।
ਗੱਲਬਾਤ ਉਸ ਮੁਕਾਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਜਿਥੇ
ਮੋਬਾਈਲ ਨੰਬਰ ਦਾ ਅਦਾਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਮੋਬਾਇਲ ਕਿਸੇ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਆਫ ਸੀ ।
ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜੇਬ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਕਾਗਜ ਕੱਢਿਆ ,
ਪਰ ਲਿਖਣ ਲਈ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਪੇਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ।
ਨਾਲ ਦੀ ਸੀਟ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਧਿਆਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨਾਂ ਦੀ ਤਰਫ ਸੀ ।
ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਕੁੜੀ ਦਾ ਮੋਬਾਇਲ ਨੰਬਰ ਲਿਖਣ ਲਈ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਪੇਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ।
ਉਸਨੇ ਵੱਡੀ ਆਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ . . .
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਰਟ ਦੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਆਪਣਾ ਪੇਨ ਕੱਢਿਆ
ਅਤੇ . .
.
.
.
. .
.
ਚੱਲਦੀ ਹੋਈ ਬਸ ਵਲੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ।
ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮੋਦੀ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਕਿ . .
* ਨਾ ਖਾਵਾਂਗਾ , ਨਾ ਖਾਣ ਦੇਵਾਂਗਾ * .

ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਵਹੁਟੀ ਕਮਰੇ ਚ ਘਰਆਲੇ ਦਾ ਇੰਤਜਾਰ
ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ”
.
.
.
ਘਰਆਲਾ ਆਉਂਦਾ ਏ ਤੇ ਆਪਣੀ ਘਰਆਲੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਬਹਿ ਜਾ ਅਰਾਮ ਨਾਲ , ਤੇ ਆਪ ਵੀ ਚੌਕੜੀ ਮਾਰ ਕੇ ਬਹਿ ਗਿਆ”
.
.
.
.
.
.
ਤੇ ਘਰਆਲੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ “ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਏ ਇਸ ਕਰਕੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾ , ਸਾਰੀਆ
ਦੀ ਇੱਜਤ ਕਰੀਂ ਘਰ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਕਰੀਂ ਸੱਸ ਤੇ ਸੁਹਰੇ ਦੀ ਖੂਬ ਸੇਵਾ ਕਰੀਂ ਤੇ
ਆਪਣੀ ਮਰਿਆਦਾ ਵਿੱਚ ਰਹੀ
.
.
.
.
.
.
ਘਰਆਲੀ ਭੱਜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਜੋਰ ਦੀ ਹਾਕ ਮਾਰਦੀ ” ਆਜੋ ਸਾਰੇ ਜਾਣੇ ਅੰਦਰ ਸੱਤਸਂਗ ਚਲ ਰਿਹਾ ਏ”

ਹੋਰਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਆਪਣੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਦੇ ਰਹੇ ਆ
ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਡੇ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਅਕਾਊਂਟ ਨੰਬਰ ਦੇ ਕੇ
ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਪੈਸੇ ਈ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦਾ