ਨਿੱਤ ਖਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਏ,
ਜੋ ਵੱਸਦੀ ਏ ਸਾਹਾਂ ਵਿੱਚ,
ਹੋ ਕੇ ਕੋਹਾਂ ਦੂਰ ਵੀ ਉਹ ਰਹਿੰਦੀ ਏ ਨਿਗਾਹਾਂ ਵਿੱਚ,
ਸੱਚ ਜਾਣਿਉ ਉਦੋਂ ਮੈਂ ਥਾਏਂ ਬੈਠਾ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ,
ਜਦੋਂ ਟੁੱਟਦਾ ਏ ਖਵਾਬ ਦਿਸੇ ਗੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ..

ਮੈ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਯਾਦ ਤੈਨੂੰ
ਕਿਤੇ ਮਿਲਦਾ ਨਹੀਉ ਚੈਨ ਮੈਨੂੰ
ਦੱਸ ਕੀਹਦੇ ਆਸਰੇ ਛੱਡਿਆ ਤੂੰ
ਕੀ ਭਰੋਸਾ ਦੱਸ ਹੁਣ ਸਾਹਾ ਤੇ
ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਵਿਲਕਦੀ ਫਿਰਦੀ ਆ
ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਸਹਿਰ ਦਿਆ ਰਾਹਾ ਤੇ
ਬਰਨਾਲੇ ਵਾਲਾ