1 ਅਪ੍ਰੈਲ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਫੋਨ “Battery Low” ਦੱਸਦਾ ਪਿਆ ਸੀ
ਪਰ ਮੈਂ ਵੀ ਚਾਰਜ ਨੀ ਲਾਇਆ , ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ
ਸਾਲਾ ਅਪ੍ਰੈਲ ਫੂਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ ਮੈਨੂੰ

ਇੱਕ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਬੱਚਾ ਨਵੇ ਨੰ ਤੋ ਫੋਨ ਕਰਦਾ ਏ ”
.
.
.
.
.
ਇੱਕ ਭਾਈ ਫੋਨ ਚੁੱਕਦਾ ਏ
.
.
ਭਾਈ ” ਹੈਲੌ ”
.
ਬੱਚਾ ” ਉਲੋ ਪੁਲੋ ਕੁਲੌ ”
.
ਭਾਈ ” ਕੋਣ ਏ ਵੀ ? ”
.
ਬੱਚਾ ” ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ ”
.
ਭਾਈ ” ਉਹ ਤਾਂ ਪਤਾ ਏ , ਨਾਂ ਬੋਲ਼ ਨਾਂ ”
.
ਬੱਚਾ ” ਮੈਂ ਇੱਕ ਗ਼ੰਦਾ ਬੱਚਾ ਹਾਂ ” _
.
.
ਭਾਈ ” ਤੇਰੀ ਐਸੀ ਤੈਸੀ ,ਸਾਲੀਆ ਕਿਥੇ
ਰਹਿਨਾ ਏ
ਦੱਸ ? ”
.
ਬੱਚਾ ” ਧਰਤੀ ਤੇ ”
.
ਭਾਈ ” ਉਹ ਤਾਂ ਪਤਾ ਏ , ਫੋਨ ਕਿਓ
ਕਿਤਾ ਦੱਸ ? !
.
ਬੱਚਾ ” ਤੇਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ”
.
ਭਾਈ ” ਰੁੱਕ ਸਾਲੀਆ ਆਪਣੇ ਬੂੜੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੰਜਰਾ
.
.
ਪਤਾ ਨੀ ਕਿਹੜੇ ਛੱਕੇ ਨੇ ਜ਼ੰਮਿਆ ਤੈਨੂੰ ”
.
.
.
ਬੱਚਾ ” ਹੈਲੌ ਪਾਪਾ ਮੈਂ ਪੱਪੂ “

ਕਹਿੰਦੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ….
ਮੈਂ ਹੋਰ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਆਂ..
ਸਾਲੀਏ ਅਸੀਂ ਅਧੀ ਅਧੀ ਰਾਤ ਤੱਕ
Sony ਤੇ CID ਦੇਖ ਕੇ ਐਵੇਂ ਨੀ ਅਖਾਂ ਖਰਾਬ ਕਰਦੇ

ਬਾਪੂ ਕਹਿੰਦਾ , “ਜੇ ਤੂੰ
ਮੋਬਾਇਲ ਨਾਂ ਛੱਡਿਆ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਲੱਤ ਵੱਡ
ਦੂੰ “……..
.
.
.
.
.
.
ਤੇ ਸਹੇਲੀ ਕਹਿੰਦੀ
” ਜੇ ਤੂੰ Online ਨਾ
ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂ
ਛੱਡ ਦੂੰ