ਲਿਖ ਲਿਖ ਭਰ ਦਿੱਤੇ ਕਾਗਜ਼
ਅਸਾਂ ਤੇ ਤੁਸਾਂ,
ਰਹਿ ਗਿਆ ਖਾਲੀ, ਭਰਨਾ ਸੀ
ਜੋ ਸਾਝਾਂ ਸਫ਼ਾ||

ਮੈਨੂੰ ਰਵਾ ਕੇ ਸੌਣਾ ਉਸਦੀ ਆਦਤ ਹੋ ਗਈ ਆ
ਪਰ ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੇਰੀਆ ਅੱਖਾਂ ਨਾਂ ਖੁੱਲੀਆਂ
ਉਹਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਵੀ
ਨਫਰਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ…

ਇਸ਼ਕ ਵੀ ਕੀਤਾ.. ਸੱਟਾਂ ਵੀ ਖਾਦੀਆਂ ਪਰ ….
ਆਪਣਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਮਿਲਿਆ ਨੀ ..
ਰੋ-ਰੋ ਸੁਣਾਇਆ ..
ਦਰਦ ਏ ਦਿਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰ ਕੋਈ ਕਦਰ
ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਿਲਿਆ ਨੀ..

ਸੱਜਣਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਪਣਾ ਆਪ ਗੁਆਇਆ ਐ ,
ਪਰ ਦਿਲ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਹਜੇ ਸਕੂਨ ਨਾ ਆਇਆ ਐ
, ਪੁੱਛ ਕੇ ਦੇਖ ਯਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ”
ਮੈਂ ਕੀ ਖੋਇਆ ਐ ‘ ਤੇ ਕੀ ਪਾਇਆ ਐ

ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਜੂ ਵੀ ਨਹੀ…
ਤੇ ਦਿਲੋ ਅਸੀ ਖੁਸ਼ ਵੀ ਨਹੀ ॥
ਕਾਹਦਾ ਹੱਕ ਜਮਾਈਏ ਵੇ ਸੱਜਣਾ …
ਅਸੀ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੁਛ ਵੀ ਨਹੀ ॥

ਅਣਜਾਣ ਬਣ ਜਾਨੇ ਆਂ ਉਹ ਗੱਲ ਵੱਖਰੀ,
ਉਂਝ ਸੱਜਣਾ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਦੀ ਹੈ,,

ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ ਸੀ ਮੈਂ
ਆ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਖੋ ਗਿਆ ਹਾਂ
ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਹਾਂਣਦੀਏ
ਮੈਂ ਦੁੱਖਾਂ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ

ਡੂੰਘੀਆਂ ਸੱਟਾਂ ਵੱਜੀਆਂ…
ਉਤੋਂ ਉਮਰ ਨਿਆਣੀ ਸੀ…
ਹੁਣ ਨਈਂ ਹੱਸਦੇ ਚਿਹਰੇ…
ਇਹ ਤਸਵੀਰ ਪੁਰਾਣੀ ਸੀ.

ਕਿਉਂ ਤੋੜਿਆ ਮੇਰਾ ਦਿਲ
ਕਿਉਂ ਦਿੱਤੀ ਮੈਨੂੰ ਸਜ਼ਾ
ਜਾਂਦੀ-ਜਾਂਦੀ ਸੋਹਣੀਏ
ਦੱਸ ਤਾਂ ਦਿੰਦੀ ਕੋਈ ਵਜ੍ਹਾ