ਜੁਬਾਨ ਉਦੋਂ ਹੀ ਖਾਮੋਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਜਦੋਂ ਆਪਣਾ ਕੋਈ ਦਿਲ ੳੱਤੇ ਸੱਟ ਮਾਰੇ…
ਪੈਰ ੳਦੋਂ ਖੁਦ ਹੀ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਜਦੋਂ ਵਫਾ ਮੁੱਕੇ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਹਾਰੇ

ਫਸਲ ਬਿਨਾ ਨਾ ਕੋਈ ਹੀਲਾ
ਪੁੱਤਾਂ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਇੱਕ ਤੀਲਾ
ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਸਾਹ ਨੇ
ਕਰਜ਼ੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚੜੇ ਪਏ ਨੇ
ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਕੱਮ ਅੜੇ ਪਏ ਨੇ
ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਹੈ ਕੁਦਰਤ ਸਾਰੀ
ਸੁਣਿਐ ਕਿਦਰੇ ਗੜੇ ਪਏ ਨੇ
ਸਿਰ ਤੇ ਹੋਰ ਨਾ ਕਰਜ਼ ਚੜਾਵੀਂ
ਸੁਣ ਲੈ ਤੂੰ ਰੱਬ ਪੈਜੁਗਾ ਯੱਬ
ਕਣਕ ਪੱਕੀ ਤੇ ਮੀਂਹ ਨਾ ਪਾਵੀਂ

ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਮੁਹੱਬਤ ਦੀ ਤੈਨੂੰ ਉਦੋ ਯਾਦ ਆਵੇਗੀ…..
ਜਦੋ ਤੈਨੂੰ ਹੱਸਾਉਣ ਵਾਲੇ ਘੱਟ ਤੇ
ਰੁਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਜਿਆਦਾ ਹੋਣਗੇ…..!!!

ਦਿਲ ਟੁੱਟਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਬੱਸ
ਇਹ ਫਰਕ ਪੈਦਾ ਹੈ ਇਨਸਾਨ ਵਿੱਚ ….
ਉਹ ਝੂਠੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ
ਅੰਦਰੋਂ ਹੀ ਅੰਦਰੋਂ ਮਰਦਾ ਹੈ.

Kache chahe pakke , sab khur jana …
Niven hi change , bahuteya uchiyan ne v,
turr jana .. !

ਖੁਦ ਤੁਰ ਗਈ ਮੈਨੂੰ ਸਜਾਂ ਦੇ ਗਈ..
ਯਾਦਾਂ ਸਹਾਰੇ ਜੀਉਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦੇ ਗਈ..
ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਮੈ ਉਹਦੇ ਬਿਨਾ ਜੀ ਨਹੀ ਸਕਦਾ..
ਤਾਂ ਵੀ ਚੰਦਰੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੀ ਦੁਆ ਦੇ ਗਈ…!!