ਮੁਹੱਬਤ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਸੀ ਉਸ ਨਾਲ, ਇਸ ਲਈ ਝੁਕ ਗਏ
ਵਰਨਾ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਝਮੇਲੇ ਮੈਨੂੰ ਚੱਕਰ ਨੀ ਦੇ ਸਕੇ
ਤੇ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਨਮੂਨੇ ਆਏ ਮੇਰੇ ਬਾਅਦ ਉਹਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ‘ਚ
ਪਰ ਮੇਰੀ ਮੁਹੱਬਤ ਨੂੰ ਟੱਕਰ ਨੀ ਦੇ ਸਕੇ

ਮੈਂ ਉਥੇ ਜਾਕੇ ਵੀ ਮੰਗ ਲਵਾਂਗਾ ਤੈਨੂੰ,…..
.

ਕੋੲੀ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਤਾਂ ਦੇਵੇ,
ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਕਿਥੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ..!

ਮਿਲਣ ਨੂੰ ਤਾਂ ਬੜੇ ਚਿਹਰੇ ਮਿਲੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ,
ਪਰ ਤੇਰੇ ਜਿਹੀ ਮੁਹੱਬਤ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਖੁਦ ਨਾਲ ਵੀ ਨੀ ਹੋਈ ….

ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਦੀ ਹੱਰ ਇੱਕ ਉਗਲ ਨਾਲ ਪਿਆਰ
ਏ”…………
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕੀ…
.
.
.
.
.
.
.
.
ਪਤਾ ਨੀ ਕਿਹੜੀ ਉਂਗਲ ਫੜ ਤੇ ਮੇਰੀ ਬੇਬੇ ਨੇਮੈਨੂੰ
ਤੁਰਨਾ ਸਿੱਖਾਈਆ..

ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦਾ ਸਾਥ ਹੋਣਾ ਏ
ਤਾ ਹੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਟੱਕਰੀ ਏ
ਲੱਖਾਂ ਚੇਹਰੇ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ
ਪਰ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ

ਪਤਾ ਨਹੀ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪਿਆਰ ਸੀ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਮਲੀਏ
ਮੈ ਅੱਜ ਵੀ ਹੱਸਦਾ ਹੱਸਦਾ ਰੋ ਪੈਣਾ

ਨਾ ਕਹੀਂ “ਅਲਵਿਦਾ” ਤੇ “ਨਾਸਤਿਕ” ਹੋਣੋਂ ਬਚਾ ਲਵੀਂ ਮੈਨੂੰ ,
ਤੇਰੀ ਮੌਜ਼ੂਦਗੀ ਚ “ਖੁਦਾ” ਨਜ਼ਦੀਕ ਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਏ

ਰੱਬ ਨੇ ਵੀ ਸਾਕ ਸਾਡਾ ਸੋਹਣਾ ਜੋੜਤਾ
ਖੋਰੇ ਕੀਹਦਾ ਕੀਹਦਾ ਜੱਟੀਏ ਤੂੰ ਦਿਲ ਤੋੜਤਾ
ਸੌਖੀ ਨੀ ਮਿਲੀ ਟੇਕੇ ਮੱਥੇ ਮੈ ਬਥੇਰੇ ਮਿਲੀ ਰੱਬ ਨੂੰ ਦੁਆਵਾ ਕਰਕੇ
ਰੂਹ ਖੁਸ ਹੋ ਗੀ ਜੱਟ ਦੀ
ਨਾਲ ਖੜੀ ਜਦ ਹੱਥ ਫੜਕੇ