ਕਰਤਾ ਤੂੰ ਸਭਨਾ ਕਾ ਸੋਈ ॥
ਜੇ ਸਕਤਾ ਸਕਤੇ ਕਉ ਮਾਰੇ ਤਾ ਮਨਿ ਰੋਸੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਸੂਰਾ ਸੋ ਪਹਿਚਾਨੀਐ ਜੁ ਲਰੈ ਦੀਨ ਕੇ ਹੇਤ
ਪੁਰਜਾ ਪੁਰਜਾ ਕਟਿ ਮਰੈ ਕਬਹੂ ਨ ਛਾਡੈ ਖੇਤੁ

ਜੱਗ ਤੋਂ ਬੇਗਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਅਕਲੋਂ ਦੀਵਾਨਿਆਂ ਨੂੰ
ਸੂਫੀਆਂ ਨੂੰ ਸੋਫੀਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਪਰਵਾਨਿਆਂ ਨੂੰ
ਇੱਕੋ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਸਰੂਰ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕਾ
ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਕਰੀਂ ਨਾ ਤੂੰ ਦੂਰ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕਾ

ਜਰੂਰਤ ਜਿੰਨਾ ਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਈ ਆ ਮਾਲਕ ਸਭ ਨੂੰ
ਜੰਨਤਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਆ ਕਿ ਓੁਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੇ ਹਿਸਾਬ ਮਿਲੇ …

ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਛੱਡ, ਸੁੱਕੇ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ,
ਜੋ ਭਰਮ ਸੀ ਮੁਕਾ ਗਿਆ..
ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀ, ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਅੱਗੇ
ਜੋਤ ਕੌਣ ਜਗਾ ਗਿਆ?
ਦਸਾਂ ਨੋਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਤ ਕਰਨ ਦੇ
ਰਾਹ ਸੀ ਉਹਨੇ ਪਾਇਆ,
ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦੇ
ਹੱਥ ਮਾਲਾ ਕੌਣ ਫੜਾ ਗਿਆ?
ਪੁੱਠੇ ਸਿੱਧੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਿਆ ਸੀ ਬਾਬੇ ਨੇ,
ਪਤਾ ਨਹੀ ਲੱਗਾ, ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਪਿੱਛੇ,
ਚੱਕਰ ਕੌਣ ਘੁਮਾ ਗਿਆ?
ਬਨਾਰਸ ਕੇ ਠੱਗਾਂ ਨੂੰ ਤਾੜਿਆ ਸੀ ਬਾਬੇ ਨੇ,
ਪਰ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦੇ ਹੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੋਟਾ ਕੌਣ ਫੜਾ ਗਿਆ?

ਕਿਸੇ ਨੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕੇ
ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਹੋ ਫਿਰ ਵੀ ਥੱਲੇ ਕਿਉਂ ਬੈਠਦੇ ਹੋ
ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕੇ
ਥੱਲੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲਾ ਕਦੇ ਡਿਗਦਾ ਨਹੀਂ

ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਧਿਆਈਐ ।
ਫੇਰ ਗਰਭ ਜੋਨ ਨਾ ਆਈਐ ।।
ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਜਦ ਨਿਗਾਹ ਪਾਉਂਦੇ ।
ਕਲਿ ਕਲੇਸ਼ ਦੁੱਖ ਸਭ ਮਿਟਾਉਂਦੇ ।
ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਕਿਰਪਾ ਜਦ ਕਰਦੇ ।
ਘਰ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ।।
ਮੇਰੇ ਚੌਥੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸੋਢੀ ਜੀ ।
ਹੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਮੋਢੀ ਜੀ ।।
ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਜੀ ਸ਼ਹੀਦੀ ਪਾਕੇ ।
ਬੂਟਾ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦਾ ਲਾ ਗਏ ।।
ਛੇਵੇਂ ਗੁਰੂ ਮੀਰੀ ਪੀਰੀ ਜਦ ਪਾਈ ।
ਸਿਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੀ ਜੋਤ ਜਗਾਈ ।।
ਗੁਰੂ ਹਰਿਰਾਏ ਦਵਾਖਾਨਾਂ ਵੀ ਚਲਾਇਆ ।
ਦੁੱਖੀਆਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸਭ ਮਿਟਾਇਆ।।
ਗੁਰੂ ਹਰਿਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜੋ ਧਿਆਉਂਦੇ।
ਸੁੱਖ ਦੋਵਾਂ ਜਹਾਨਾਂ ਦੇ ਪਾਉਂਦੇ ।।
ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ , ਕੀਤਾ ਪੰਡਤਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ।
ਦਿੱਲੀ ਸੀਸ ਜਦ ਦਿੱਤਾ , ਹੋ ਗਏ ਹਿੰਦ ਦੀ ਚਾਦਰ ।।
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਪੰਥ ਸਜਾਇਆ।
ਗਿੱਦੜਾ ਤੋ ਸੀ ਸ਼ੇਰ ਬਣਾਇਆ।।
ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਦਿਲੋਂ ਕਰੋ ਆਦਰ ।
ਉਹ ਹਨ ਸਾਡੇ ਗੁਰੂ ਹਾਜਰ ਨਾਜਰ ।।
ਜੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਤਰਸਿੱਕਾ ।

ਅਰਦਾਸਿ ਨਾਨਕ ਸੁਨਿ
ਸੁਆਮੀ ਰਖਿ ਲੇਹੁ ਘਰ ਕੇ ਚੇਰੇ ॥🙏