ਜਿਸ ਨੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਨਾ ਹੁੰਦਾ ਉਸ ਤੱਕ ਚੀਕ ਪੁਕਾਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀ,
ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹ ਤਾਂ ਖ਼ਾਮੋਸਿਆ ਵੀ ਸੁਣ ਲੈਂਦੇ ਨੇ,

ਕੁੱਝ ਪਾਉਣ ਲਈ ਅਕਸਰ
ਕੁੱਝ ਖੋਹਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ
ਸੋ ਜਦੋ ਵੀ ਕੋਈ ਛੱਡ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸੋਚਿਆ ਕਰੋ
ਕਿ ਰੱਬ ਨੇ ਉਹਦੇ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਣਾ ਹੋਵੇਗਾ॥

ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੰਗਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ
ਇੰਟਰਨੇਟ ਨਹੀਂ
ਗੋਦੀ ਮੀਡੀਆ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰਨ ਦੀ
ਜਰੂਰਤ ਹੈ

ਰੱਬ GF ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਦੇਵੇ
ਪਰ !!
.
.
.
ਮਾਂ – ਪਿਉ ਸਾਰੀ ਉਮਰ
ਲਈ ਦੇਵੇ …

ਕਿਸੇ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ ਟਾਇਮ ਦੇਣ ਨਾਲੋ ਚੰਗਾ…
ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਪਿੳੁ ਨੂੰ ਟਾਇਮ ਦੇਵੋ..
ਸਾਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਕੰਮ ਆਉਣਗੇ..

ਜੋ ਹੱਥ ਖਿਸਖਾਂਉਦੇ ਉਹਨਾ ਨਾਲ
ਦੇਬੀ ਹੱਥ ਮਿਲਾਕੇ ਕੀ ਲੈਣਾ,
ਜਿਹੜੇ ਜੀਭਾ ਰੱਖਣ ਕਿਰਾਏ ਦੀਆ
ਉਹਨਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ ਕੀ ਲੈਣਾ,
ਜਿਹੜੇ ਝੂਠੇ ਪਤੇ ਲਿਖਾ ਜਾਂਦੇ
ਖੱਤ ਉਹਨਾ ਨੂੰ ਪਾਕੇ ਕੀ ਲੈਣਾ,
ਤਸਵੀਰ ਖਿਚਵਾਉ ਉਹਨਾ ਨਾਲ ਜਿਹਨਾ ਨੂੰ ਤੁਸੀ ਵੀ ਯਾਦ ਰਹੋ
ਜਿਹਨਾ ਨਾਲ ਖਿੱਚਉਦਾਂ ਹਰ ਕੋਈ
ਉਹਨਾ ਨਾਲ ਖਿਚਾਕੇ ਕੀ ਲੈਣਾ…

ਤੁਹਾਡੀ ਗਰੀਬੀ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ
ਕੋਈ ਲੀਡਰ ਨਹੀ
ਜਿੰਨਾ ਟਾਈਮ ਲੀਡਰਾਂ ਮਗਰ ਫਿਰਦੇ ਹੋ
ਉਨਾਂ ਟਾਈਮ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਓ
ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ
ਪਰ ਕੋਈ ਲੀਡਰ ਨਹੀ

ਨੀਚੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਥੱਲੇ ਹੁੰਦਾ
Wow ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਬੱਲੇ ਹੁੰਦਾ

ਨਮਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਲੂਣ ਹੁੰਦਾ
ਕਰੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਜਨੂਨ ਹੁੰਦਾ

ਪਿਆਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਗੰਢਾ ਹੁੰਦਾ
ਚਿਲਡ ਨੀ ਹੁੰਦਾ
ਠੰਡਾ ਹੁੰਦਾ

ਚਨੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ
ਛੋਲੇ ਹੁੰਦੇ ਆ
ਮੁਲਾਇਮ ਸੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ
ਪੋਲੇ ਹੁੰਦੇ ਆ

ਬਰਤਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਭਾਂਡਾ ਹੁੰਦਾ
ਅੰਡਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਆਂਡਾ ਹੁੰਦਾ

ਚੱਦਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਚਾਦਰ ਹੁੰਦਾ
ਰਿਸਪੇਕਟ ਆਵਦੀ ਥਾਂ
ਵੈਸੇ ਆਦਰ ਹੁੰਦਾ

ਚੀਨੀ ਨਹੀ ਹੁੰਦੀ
ਖੰਡ ਹੁੰਦੀ ਆ
Winter ਨਹੀ ਹੁੰਦੀ
ਠੰਡ ਹੁੰਦੀ ਆ

ਬਨਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਬਨੈਣ ਹੁੰਦਾ
ਸਿਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਭੈਣ ਹੁੰਦਾ

ਬੇਬੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਨਿਆਣਾ ਹੁੰਦਾ
ਅੱਛਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਸਿਆਣਾ ਹੁੰਦਾ

ਚਾਰਪਾਈ ਨੀ ਹੁੰਦੀ
ਮੰਜਾ ਹੁੰਦਾ
ਪਚਪਨ ਨੀ ਹੁੰਦਾ
ਪਚਵੰਜਾ ਹੁੰਦਾ

ਪਾਜੀ ਨੀ ਹੁੰਦਾ
ਭਾਅ ਜੀ ਹੁੰਦਾ
ਖੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਬਾਜੀ ਹੁੰਦਾ

ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਾਧੂ ਦਾ ਭਾਰ ਹੁੰਦਾ
ਪੜ੍ਹਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਜੋ ਬੇਗ਼ਾਨੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲੇ
ਉਹ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦਾ ਗੱਦਾਰ ਹੁੰਦਾ।
ਇੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ

ਅੱਜ ਦਾ ਵਿਚਾਰ
ਕਵੀਲਦਾਰੀ ਖਾ ਜੇ ਉਮਰਾਂ ਨੂੰ,
ਹੇਰਾ ਫ਼ੇਰੀ ਖਾ ਜੇ ਧੰਦੇ ਨੂੰ,
ਆਕੜ ਖਾ ਜੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ,
ਤੇ ਟੈਨਸ਼ਨ ਖਾ ਜੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ…..

ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਦਿਨ ਸੀ। ਅੱਜ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ
ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾਣਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਦਾ ਪਿੰਡ ਉਸਦੇ ਪਿੰਡ
ਤੋਂ 30 ਕੁ ਮੀਲ ਤੇ ਸੀ। ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਤਿਆਰ ਵਰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੁਬਾਰੇ ਚੋਂ ਉਠਾਣ ਗਿਆ ਜੋ ਰਾਤੀਂ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਘਰ
ਆਇਆ ਸੀ।..
.
ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਹਲਕੀ ਜਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਤੇ ਹਲੀਮੀ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ “ਉੱਠ ਖੜ ਸ਼ੇਰਾ ਮੈਂ ਤੇ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਤੇਰੀ
ਭੂਆ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਜਾ ਰਹੇ ਆ . ਸਾਨੂੰ ਮੁੜਦਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਨ ਛਿਪ ਜੂ . ਤੂੰ
ਡੰਗਰਾਂ ਵਾਸਤੇ ਪੱਠੇ ਵੱਡ ਲਿਆਂਈ”
.
ਅੱਗੋਂ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ” ਆਹ ਕੰਮ ਨੀ ਹੋਣੇ
ਮੈਥੋਂ . ਚੰਡੀਗੜ ਪੜਦਾ ਮੈਂ , ਜੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਲਦ ਗੱਡੀ ਚਲਾਊਂ ਲੋਕੀ
ਕੀ ਕਹਿਣਗੇ ,ਮੇਰੀ ਵੀ ਕੋਈ ਇੱਜਤ ਐ ਪਿੰਡ ਚ ,, ਨਾਲੇ ਅੱਜ
ਐਤਵਾਰ ਐ ਮੈਂ ਪਾਰਟੀ ਕਰਨੀ ਐ ਪੈਸੇ ਦੇ ਜੀ”
.
ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਕੇ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਦਾ ਦਿਲ ਪਸੀਜ ਗਿਆ ।ਉਹ ਹੇਠਾਂ
ਆਕੇ ਸਕੂਟਰ ਤੋਂ ਮਿਠਾਈਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਝੋਲਾ ਲਾਹ ਕੇ ਕਿੱਲੀ ਤੇ
ਟੰਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ
ਪੈਸੇ ਦੇ ਦੇਵੇ ਉਹਨੇ ਪਾਰਟੀ ਕਰਨੀ ਐ ਉਹ ਕਦੇ ਫੇਰ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ
ਜਰਨੈਲ ਪੱਲੀ ਤੇ ਦਾਤੀ ਨੂੰ ਬੈਲ ਗੱਡੀ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਬਲਦ ਦੀ ਪਿੱਠ
ਉੱਪਰ ਥਾਪੀ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਖਦਾ ਹੈ
..
“ਚੱਲ ਪੁੱਤਰਾ ਆਪਾਂ
ਚੱਲੀਏ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੇਹੜਾ ਕੋਈ ਇੱਜਤ ਐ”।..
.