ਗੁਰੂ ਜੀ ਫਰਮਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਪੱਥਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸਰ ਮਿਥ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਖ਼ਿਆਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਪੂਜ ਕੇ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਉਹ ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਸਮਝੋ ॥

ਜਿਨਿ ਡਿਠਿਆ ਮਨੁ ਰਹਸੀਐ ਕਿਉ ਪਾਈਐ ਤਿਨਿ ਸੰਗਿ ਜੀਉ।। ਸੰਤ ਸਜਨ ਮਨ ਮਿਤ੍ਰ ਸੇ ਲਾਇਅਨ ਪ੍ਰਭਿ ਸਿਉ ਰੰਗ ਜੀਉ।। ਤਿੰਨ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਤੁਟ‌ਈ ਕਬਹੂ ਨ ਹੋਵੈ ਭੰਗ ਜੀਉ।।

ਮੇਰੇ ਗੁਰਦੇਵ ਪਿਤਾ ਜੀ ਫੁਰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਖੇੜੇ ਵਿਚ ਆ ਜਾਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲੈਂਦੇ ਨੇ ਉਹਨਾ ਨੂੰ ਸੰਗਤ ਮੇਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਸੀਬ ਹੋਵੇ ਐਸੇ ਰਬ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਮੇਰੇ ਪਕੇ ਮਿਤ੍ਰ ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਨਾਲ ਇਸ਼ਕ ਲੱਗਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਮੁਹੱਬਤ ਫਿਰ ਟੁਟਦੀ ਨਹੀਂ ਹੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਮੈਂ ਦਿਨੇ ਰਾਤ ਸਦਾ ਹੀ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦਾ ਰਹਾ ।। ਅਕਾਲ ਜੀ ਸਹਾਇ