ਅਲਾਰਮ 5 ਵਜੇ ਦਾ ਲਾਉਣਾ…
ਉੱਠਕੇ message ਯਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਣਾ…
.
school ਕਿਹਨੇ ਕਿਹਨੇ ਆਉਣਾ…
Bunk ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਦਾ plan ਬਣਾਉਣਾ…..
.
cinema ਕਦੇ dhabe te ਜਾਣਾ…
ਜਿੰਨਾ ਭੱਜਣਾ bike ਭਜਾਉਣਾ…
.
ਸਕੀਮਾਂ “Mere” ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬਹਿਗਈਆਂ…
school ਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ, “+2” ਦੀਆ
.
ਕਿਤਾਬਾਂ, ਪੇਪਰਾਂ ‘ਚ ਜਾਗਾਂ,
ਸਾਰੀਆਂ ਯਾਦਾਂ, ਗਲ ਦੀ ਗਾਨੀ ਵਾਂਗ.
ਰਹਿ ਗਈਆਂ…

ਇੱਕ ਫੋਨ ਆਉਂਦਾ ਸੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ ਕਿਸੇ
ਵੀ ਨੰਬਰ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ..
.
ਮੈਂ ਬੋਲਦੀ ਹਾਂ…?
.
.
.
.
ਇੱਕ ਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਨਾਮ ਦੱਸਣ
ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ ..
.
ਹਾਂ ਬੋਲ… ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ !
.
ਹੁਣ ਹਰ ਨੰਬਰ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ
ਨਾਮ ਤੇ ਫੀਡ ਹੈ !..
.
ਹੁਣ ਹਰ ਕਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੈਂਨੂੰ
ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ….
.
ਹੁਣ ਉਹ ਫੋਨ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ
ਨਾਮ ਤੇ ਫੀਡ ਨਹੀਂ ਸੀ

ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਸੀ ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ
ਬਸ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾਂ ਸੀ ………
.
ਇੱਕ ਤੇਰੇ ਗਮ ਨੇ ਹੀ ਪਾਗਲ….?
.
.
.
ਕਰਤਾ ….
.
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੱਸਣਾ ਮੈਨੂੰ
ਵੀ ਆਉਦਾ ਸੀ…
.
ਤੂੰ ਵੀ ਕਦੇ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੇਗੀ ਇਹ ਤਾਂ ਦਿਲ ਚੋਂ
ਹੁਣ ਭੁਲੇਖਾ ਹੀ ਕੱਢਤਾ ..
.
ਕੋਈ ਨੀ ਦੇਖਦਾ Prince ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨੂੰ…
… ਇਹੀ ਸੋਚਕੇ asi ਹੁਣ ਰੋਣਾ ਹੀ ਛੱਡਤਾ

ਮੁੜਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇਰੇ ਨੂੰ,,
ਅਸੀਂ ਤੋਹਫਾ ਦਰਦ ਦਾ ਲੈ ਚਲੇ….
ਤੂੰ ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸਿਰ ਮੱਥੇ,,
ਤੇਰਾ ਕਰਜ਼ ਹਿਜ਼ਰਾਂ ਦਾ ਲੈ ਚੱਲੇ…..
ਤੈਨੂੰ ਰਤਾ ਨਾ ਦੁੱਖ ਟੁੱਟਗੀ ਯਾਰੀ ਦਾ,,
ਅਸੀਂ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਚੱਲੇ…..
ਤੇਰੇ ਜਿਹਾ ਯਾਰ ਨਾ ਰੱਬ ਦੇਵੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ,,
ਅੱਜ ਤੇਰੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਚੱਲੇ..