ਛੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਖੇਡਦੇਂ ਸੀ
ਸੱਚੀਆਂ ਸੀ ਯਾਰੀਆਂ
ਕਾਹਦੇ ਰੱਬਾਂ ਬੜੇ ਹੋਏ
ਜਿਦਾਂ ਫਿਕਰਾਂ ਨੇ ਖਾ ਲਈਆਂ
ਮਤਲਵੀ ਲੋਕ ਮਤਲਵ ਕੱਢਦੇ
ਉੱਤੋ ਪਈਆ ਤਕਦੀਰਾਂ ਹਾਰੀਆਂ

“ਜਦੋ ਹੋਈ ਸੀ ਮੋਹਬੱਤ ਤਾਂ ਲਗ਼ਿਆ
ਕੋਈ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ। …
ਖਬਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮੇਨੂੰ ਕੀ ਕਿਸੇ ਗੁਨਾਹ ਦੀ
ਇਸ ਤਰਹ ਦੀ ਵੀ ਸਜ਼ਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਲਿਖਣਾ ਨਹੀ ਸੀ ਆਉਦਾ, ਉਹਦੀ ਯਾਦ ਲਿਖਾਉਦੀ ਆ,._
ਜਿਹਨੂੰ ਸਾਡਾ ਖਿਆਲ ਨਹੀ, ਉਹ ਚੇਤੇ ਆਉਦੀ ਆ ..
..
ਮੈਂ ਆਖਾਂ ਸਦਾ ਰੱਬ ਨੂੰ, ਉਹਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾਂ ਕੋਈ ਹੋਵੇ…
ਸਾਡੀ ਮੌਤ ਤੇ ਵੀ ਹੱਸੇ ਉਹ ਚਿਹਰਾ, ਉਹਦੀ ਅੱਖ ਨਾ ਰੋਵੇ,. !!