ਜਿਥੇ ਸਾਡੀ ਨੀ “ਉਡੀਕ” ਕੋਈ ਕਰਦਾ
ਬੂਹੇ ਖੁੱਲਿਆ ਦਾ ਕੀ ਕਰੀਏ….
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ਗੱਲ ਕੱਲੀ ਕੱਲੀ ਯਾਦ ਵੀ ਕਰਵਾ ਦਈਏ,
ਪਰ ਦਿਲੋਂ ਭੁੱਲਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ਕਰੀਏ.

ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੇ ਲੱਗੀਆਂ ਚੋਟਾਂ ਦੇ ਤਾਂ
ਸੱਜਣਾ ਦਰਦ ਅਵੱਲੇ ਆਂ
ਉਂਜ ਰੌਣਕ ਸਾਡੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ
ਜੇ ਸੱਚ ਦੱਸਾਂ ਤਾਂ ਦਿਲ ਤੋਂ ਇਕੱਲੇ ਆਂ

ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਸਾਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ
ਉਹ ਵਾਪਿਸ ਵੀ ਆ ਸਕਦਾ
ਪਰ ਮੁਸਕਰਾਕੇ ਛੱਡਣ ਵਾਲੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦੇ॥

ਮੇਰੇ ਲਿਖੇ ਸ਼ਬਦਾ ਨੂੰ ਐਨੇ
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਨਾਂ ਪੜਿਆ ਕਰੋ
ਇਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਜਜਬਾਤੀ ਆ
ਐਵੇ ਪਿਆਰ ਕਰ ਲੈਣਗੇ

ਅਸੀ ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਟਾਈਮ
ਤਸੱਲੀਆਂ ਦਿੰਦੇ ਰਹਾਂਗੇ
ਇੱਕ ਦਿਨ ਤਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਪੈਣਾ
ਕਿ ਅਸੀ ਇਕੱਲੇ ਹੋ ਗਏ॥

ਦੋ ਪੀਰਡ ਲਾ ਕੇ ਸਕੁਲ਼ੋ ਭੱਜਣਾ
ਆਪਣਾ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਉਹ Rule ਯਾਦ ਆਉਦਾ ਏ .
. .
.
ਕਾਲਜ ਦੀ ਛੱਡੋ ਯਾਰੋ ਅੱਜ ਤਾ . .
.
.
.
. .
.
.
ਬਹੁਤ ਸਕੂਲ ਯਾਦ ਆਉਦਾ ਏ !!

ਕੱਠੇ ਸੀ ਸਵਾਰ , ਅਸੀਂ ਡੂੰਗਿਆਂ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ‘ਚ ,
ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਬੇੜੀ ਛੱਡ ਦੂਜੀ ਵਿਚ ਛਾਲ ਮਾਰ ਗਈ ,
ਬੁਜੀ ਨਾਂ ਉਹ ਦੌਲਤਾਂ ਤੇ ਸ਼ੌਹਰਤਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ,
ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੂੰ ਜੋ ਅੱਗ ਬਾਲ ਗਈ ,,,

ਮੁੜਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇਰੇ ਨੂੰ,,
ਅਸੀਂ ਤੋਹਫਾ ਦਰਦ ਦਾ ਲੈ ਚਲੇ….
ਤੂੰ ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਸਿਰ ਮੱਥੇ,,
ਤੇਰਾ ਕਰਜ਼ ਹਿਜ਼ਰਾਂ ਦਾ ਲੈ ਚੱਲੇ…..
ਤੈਨੂੰ ਰਤਾ ਨਾ ਦੁੱਖ ਟੁੱਟਗੀ ਯਾਰੀ ਦਾ,,
ਅਸੀਂ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਚੱਲੇ…..
ਤੇਰੇ ਜਿਹਾ ਯਾਰ ਨਾ ਰੱਬ ਦੇਵੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ,,
ਅੱਜ ਤੇਰੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਚੱਲੇ..