ਬੜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਉਹਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਣ ਦੀ ,,
ਫਿਰ ਵੀ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਹੀ ਅੱਡੋ ਅੱਡ ਸੁਭਾਅ ਰਿਹਾ ,,
ਉਹ ਕਮਲੀ ਮਹਿਫਿਲਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਰਹੀ ਤੇ
ਮੈਂ ਕੱਲਾ ਤਨਹਾਈਆਂ ਦਾ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਰਿਹਾ..

ਤੂੰ ਤਾਂ ਛੱਡ ਗਈ ਏ
ਪਰ ਚੰਦਰੀਆ ਤੇਰੀਆ ਯਾਦਾਂ ਨੀ ਛੱਡਦੀਆਂ

ਇਤਫ਼ਾਕਨ ਹੀ ਜੁੜ ਗਈਆਂ ਸੀ ਜੋ ਸਾਡੇ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ
ਅਜੇ ਤੀਕ ਵੀ ਮੋਹ ਜਿਹਾ ਆਉਂਦਾ ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ.

ਜੇ ਦਿਲ ਤੋੜਕੇ ਹੀ ਜਾਣਾ ਸੀ ਤਾਂ
ਫਿਰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਕਿਉਂ
ਜੇ ਬੇਗਾਨੇ ਹੀ ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਸੀ ਤਾਂ
ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣਾ ਕਿਹਾ ਕਿਉਂ॥

ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਨਾ ਸੋਚਾ ਤਾਂ
ਹੀ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹਾਂ
.
.
ਡਾਕਟਰ ਨੇ !!
ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਇਹ ਆਖਰੀ ਦਵਾਈ
ਦਿੱਤੀ ਹੈ

ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਤੋੜਿਆ ਗਿਆ
ਉਦੋ ਤੈਨੂੰ ਦਰਦ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ …
ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਖੁਸ਼ ਹੀ ਇਨਾ ਸੀ
ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦਰਦ ਭੁੱਲ ਗਿਆ .

ਜਿੱਥੇ ਕਦਰ ਨਾ ਹੋਵੇ ਉੱਥੇ
ਰਹਿਣਾ ਫਜੂਲ ਆ
ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਘਰ ਹੋਵੇ
ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਦਿਲ ਹੋਵੇ

ਸਾਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਰਵਾਇਆ ਜਿੰਨੇ ਦਿਲ ਖੋਲ ਕੇ!!
–
ਮੇਰੀ ਮੋਤ ਉਤੇ
ਦੇਖੀਂ!!
ਲੁਕ ਲੁਕ ਰੋਵੇਗੀ

ਲਿਖਣਾ ਨਹੀ ਸੀ ਆਉਦਾ,ਉਹਦੀ ਯਾਦ ਲਿਖਾਉਦੀ ਆ…
ਜਿਹਨੂੰ ਸਾਡਾ ਖਿਆਲ ਨਹੀ,
ਉਹ ਚੇਤੇ ਆਉਦੀ ਆ…
.
ਮੈਂ ਆਖਾਂ ਸਦਾ ਰੱਬ ਨੂੰ,ਉਹਨੂੰ ਦੁੱਖਨਾਂ ਕੋਈ ਹੋਵੇ…..
ਸਾਡੀ ਮੌਤ ਤੇ ਵੀ ਹੱਸੇ ਉਹ ਚਿਹਰਾ,
ਉਹਦੀ ਅੱਖ ਨਾ ਰੋਵੇ….