ਰੀਝਾਂ – ਅਰਮਾਨ ਸਭ ਮਰ ਗਏ ਨੇ ਦਮ ਘੁੱਟਣ ਨਾਲ..
ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲਿਆ ਨੇ ਜਦੋ
ਦਾ ਅਲਵਿਦਾ ਕਿਹਾ ਹੈ..!!

ਰੁੱਸ ਗਈ
ਮੈਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਤੇ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀ…
ਹੁਣ ਇਹ ਰਾਤਾਂ ਵੀ ਪੁੱਛ ਦੀਆਂ
ਕਿੱਥੇ ਲੁੱਕ ਗਈ ਤੈਨੂੰ
ਰੋਜ਼ ਯਾਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀ..

ਤੇਰੀ ਚੁਸਤ – ਚਲਾਕੀ ਨਾ ਫ਼ੜ ਸਕੀਏ,
ਅਸੀਂ ਅੈਨੇ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ !
ਫਰਕ ਬਸ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਏ,
ਤੈਨੂੰ “ਸ਼ਰਮ” ਨਹੀਂ, ਸਾਨੂੰ “ਮਾਣ” ਨਹੀਂ . . .

ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਤੇਰੀ ਹੀ ਕਮੀ ਹੈ
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਤਾਂ ਰਾਤ ਵੀ ਬਹੁਤ ਲੰਮੀ ਹੈ
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਹੀ ਹੈ ਵਸੇਰਾ…
ਹੁਣ ਰਿਹਾ ਨਾ ਜਾਵੇ ਕਦੇ ਪਾ ਵੀ ਜਾ ਫੇਰਾ ……

ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਗਿਣਦੇ ਰਹੀਏ ਵੇ
ਤੇਰੇ ਲਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ

ਉਹ ਹੰਝੂਆਂ ਦਾ ਮੁੱਲ ਕੀ ਪਾਊਗਾ
ਜਿਹਨਾ ਯਾਰ ਦਾ ਮੁੱਲ ਕਦੇ ਪਾਇਆ ਨਹੀ..
….
ਉਹ ਕੀ ਜਾਣਦੇ ………??
.
.
.
ਦੁੱਖ ਯਾਰੀ ਟੁੱਟੀ ਦਾ…
ਜਿਹਨੇ ਯਾਰ ਕਦੀ ਦਿਲੋਂ ਬਨਾਇਆ ਈ ਨਹੀ….
.
ਸਭ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ, ਕਿ ਤੇਰਾ ਦਿਲ “ਪੱਥਰ” ਦਾ ਏ..
.
ਪਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ…..?
ਕਿ ਇਸ “ਪੱਥਰ” ਨੂੰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬੜੀ ਰੀਝ
ਨਾਲ ਤੋੜਿਆ ਏ

ਇਸ ਇਸ਼ਕ਼ ਦੇ ਰੰਗ ਅਨੋਖੇ ਨੇ, ਵਫਾ ਘੱਟ ਤੇ ਜਿਆਦਾ ਧੋਖੇ ਨੇ
ਦਿਲ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕੇ ਸੱਜਣਾ ਨੇ, ਬਸ ਸੁੱਟਣਾ ਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਏ
ਦਿਲ ਤੇ ਕੱਚ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਿਚ ਟੁੱਟਣਾ ਹੀ ਲਿਖਿਆ ਏ