ਜਿਹਦਾ ਕੋਈ ਨਾ Stand ਗੱਲ ਕਰੇ ਦੋਗਲੀ ..
ਮੂੰਹ ਇਹੋ ਜੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਆਪਾ ਘੱਟ ਲਾਈਦਾ

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਕੇ ਵਕਤ ਵੀ ਰੋਇਆ..
ਕਹਿੰਦਾ ਤਰਸ ਜਿਹਾ ਅਉਦਾਂ ਤੇਰੀ ਹਾਲਤ ਦੇਖ ਕੇ

ਉਹ ਕੱਲ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਗਈ
ਬਹੁਤ ਟਾਈਮ ਬਾਅਦ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਮਿਲੀ ਆ

ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ 50 ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦੇ
.
ਪਰ,ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਅਸੀਂ ਕਰੋੜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਜ਼ਰੂਰ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾ

ਓ ਮੈਂ ਕਿਰਸਾਨ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਬਾਵਾ , ਖੇਤੀਂ ਜੂਨ ਹੰਢਾਵਾਂ
ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਢਿੱਡ ਭਰਦਾ-ਭਰਦਾ ਖ਼ੁਦ ਭੁੱਖਾ ਮਰ ਜਾਵਾਂ ।

ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਗਿਰਗਿਟ ਨੇ ਵੀ ਹਾਰ ਮੰਨ ਲਈ ..
ਕਿ ਰੰਗ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਨਸਾਨ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹੈ..

ਤੂੰ ਕੀ ਜਾਣੇ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਮੈ ਕਿੰਨੇ ਦੁੱਖ ਸਹੇ,
ਤੈਨੂੰ ਖੇਡਨੇ ਦਾ ਚਾਅ ਸੀ ਖਿਡੌਣੇ ਬਣੇ ਰਹੇ

ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਬਾਪੂ ਦੀਆਂ ਚੇਤੇ ਨੇ ਦਲੇਰੀਆ,,
ਹੋਇਆ ਕਰਜਾਈ ਰੀਜ਼ਾਂ ਪਾਲਦਾ ਓੁਹ ਮੇਰੀਆਂ