ਜਿਥੇ ਸਾਡੀ ਨੀ “ਉਡੀਕ” ਕੋਈ ਕਰਦਾ
ਬੂਹੇ ਖੁੱਲਿਆ ਦਾ ਕੀ ਕਰੀਏ….
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ਗੱਲ ਕੱਲੀ ਕੱਲੀ ਯਾਦ ਵੀ ਕਰਵਾ ਦਈਏ,
ਪਰ ਦਿਲੋਂ ਭੁੱਲਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ਕਰੀਏ.

ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ ਮਿਲੇ ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਸਮਝ ਬੈਠਾ,
ਬੇਕਾਰ ਦੀ ਉਲਫਤ ਦਾ ਇਜਹਾਰ ਸਮਝ ਬੈਠਾ…
.
ਏਨੀ ਚੰਗੀ ਨਹੀ ਸੀ ………?.
.
.
.
ਕਿਸਮਤ ਮੇਰੀ,
ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਖੁੱਦ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮੁਹੱਬਤ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਸਮਝ ਬੈਠਾ..

ਸੁਣਿਆ ਲੁੱਕ ਲੁੱਕ ਕੇ ਰੋਂਦੀ ਹੈ…
ਉਹਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਹੱਸਦੇ ਤਾਂ ਅਸੀ ਵੀ ਨਹੀ..

ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ ਮੇਰੀ
Life ਚ ,
ਬੱਸ ਉਹੀ ਬਦਲ ਗਏ ਨੇ ,
ਜਿੰਨਾਂ ਲਈ ਕਦੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ
ਬਦਲਿਆ ਸੀ ।।

ਦੋ ਹੀ ਗਵਾਹ ਸੀ ਮੇਰੀ ਮੁਹੱਬਤ ਦੇ
ਇਕ ਵਕ਼ਤ , ਜੋ ਗੁਜ਼ਰ ਗਿਆ
ਇਕ ਉਹ , ਜੋ ਮੁੱਕਰ ਗਿਆ

ਇੱਕ ਫੋਨ ਆਉਂਦਾ ਸੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ ਕਿਸੇ
ਵੀ ਨੰਬਰ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ..
.
ਮੈਂ ਬੋਲਦੀ ਹਾਂ…?
.
.
.
.
ਇੱਕ ਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਨਾਮ ਦੱਸਣ
ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ ..
.
ਹਾਂ ਬੋਲ… ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ !
.
ਹੁਣ ਹਰ ਨੰਬਰ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ
ਨਾਮ ਤੇ ਫੀਡ ਹੈ !..
.
ਹੁਣ ਹਰ ਕਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੈਂਨੂੰ
ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ….
.
ਹੁਣ ਉਹ ਫੋਨ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ
ਨਾਮ ਤੇ ਫੀਡ ਨਹੀਂ ਸੀ

ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਸੀ ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ
ਬਸ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾਂ ਸੀ ………
.
ਇੱਕ ਤੇਰੇ ਗਮ ਨੇ ਹੀ ਪਾਗਲ….?
.
.
.
ਕਰਤਾ ….
.
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੱਸਣਾ ਮੈਨੂੰ
ਵੀ ਆਉਦਾ ਸੀ…
.
ਤੂੰ ਵੀ ਕਦੇ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੇਗੀ ਇਹ ਤਾਂ ਦਿਲ ਚੋਂ
ਹੁਣ ਭੁਲੇਖਾ ਹੀ ਕੱਢਤਾ ..
.
ਕੋਈ ਨੀ ਦੇਖਦਾ Prince ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨੂੰ…
… ਇਹੀ ਸੋਚਕੇ asi ਹੁਣ ਰੋਣਾ ਹੀ ਛੱਡਤਾ

ਕਹਿਣ ਨੂੰ ਤਾ ਇਸ਼ਕ ਖੁਦਾ ਹੈ,
ਪਰ…?
.
.
.
.
.
.
ਲੱਗਦਾ ਤਾ ਕਿਸੇ ਫਕੀਰ ਦੀ ਬੱਦ-ਦੂਆ
ਦੀ ਤਰਾਂ,..
.
ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ, ਰੋਦੇ
ਹੀ ਵੇਖਿਆ…