ਸੋਚਦੇ ਸੀ ਮਛਲੀਆ ਪਾਣੀ ਤੋ ਜੁਦਾਂ ਹੋ ਕੇ ਤੱੜਫਦੀਆ ਕਿਉ ਨੇ ..?
ਪਤਾਂ ਨਹੀ ਸੀ ਕਿ ਨਜਦੀਕੀਆ ਆਦਤ ਤੇ
ਆਦਤ ਜਿੰਦਗੀ ਬੱਣ ਜਾਦੀ ਏ.

ਦਿਲ ਜਦ ਟੁੱਟੇ ਅਵਾਜ ਨਹੀ ਆਉਦੀ
ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਹੱਬਤ ਰਾਸ ਨਹੀ ਆਉਦੀ,
ਇਹ ਤਾ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਨਸੀਬ ਦੀ ਗੱਲ ਸੱਜਣਾ,
ਕੋਈ ਭੁਲਦਾ ਨਹੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀ ਆਉਦੀ..!!

ਅਸੀ ਤਾਂ ਜਿੰੰਦਗੀ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ..
ਪਰ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਹੀ ਐਨਾਂ ਮਹਿੰਗਾ ਸੀ ਤੇ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਮੁੱਲ ਹੀ ਨਾਂ ਪਿਆ..

ਪ੍ਰੀਤ ਦਿਲ ਦੀ ਬਸ ਨੀਲਾਮ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਗਈ,
ਹਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਲ ਦੀ ਗੁਲਾਮ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਗਈ.
ਇਬਾਦਤ ਨਾ ਮਿਲੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੈਨੂੰ,
ਬਸ ਮਹੁੱਬਤ ਮੇਰੀ ਬਦਨਾਮ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਗਈ.
ਦਿਲ ‘ਚੋਂ ਨਿਕਲੀ ਹੋਈ ਹਰ ਘੂਕ,
ਬਸ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਪੈਗ਼ਾਮ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਗਈ.
ਮਹਿਕ ਨਾ ਬਿਖਰ ਸਕੀ ‘ਯਾਰਾ’ ਮੇਰੀ ਮਹੁੱਬਤ ਦੀ,
ਹਰ ਚਾਹਤ ਉਸਦੀ ਨਫਰਤ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਗਈ ।।

ਯਾਦ ਆਉਣ ਉਹ
ਪਲ___ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਡੇ
ਕਰੀਬ ਸੀ__ ਯਕੀਨ
ਨੀ ਆਉਦਾ ਖੁਦ ਤੇ _
ਕਦੇ ਅਸੀ ਵੀ ਇੰਨੇਂ
ਖੁਸ਼ਨਸੀਬ ਸੀ

ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਹਾਦਸੇ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਆ ਜਿੰਦਗੀ ਚ

ਇਨਸਾਨ ਬੱਚ ਤਾ ਜਾਂਦਾ ਪਰ ਜਿੰਦਾ ਨਹੀ ਰਹਿੰਦਾ…

“ਇੱਕ ਪੁੱਤਾਂ ਵਾਗੂੰ ਪਲੀ ਹੋਈ ਨੇ
ਜਦੋਂ ਇੱਜ਼ਤਾਂ ਤੇ ਖੰਜਰ ਗੱਡ ਦਿੱਤਾ
ਮਾਪੇ ਸ਼ਰਮ ਚ ਕਰ ਗਏ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀਆਂ
ਸੁਣਿਆ ਵੀਰੇ ਨੇ ਵੀ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ”

“ਕੱਲਾ ਕਹਿਰਾ ਪੁੱਤ ਜਦੋਂ ਚਿੱਟਾ ਫਿਰੇ ਖਿੱਚਦਾ
ਝੋਟੇ ਜਹੀ ਜਮੀਨ ਵਾਲਾ ਕਿੱਲਾ ਫਿਰ ਵਿੱਕਦਾ”