ਸ਼ਾੲਿਰੀ ਲਿਖਦੇ ਲਿਖਦੇ …..
ੲਿੱਕ ਦਿਨ ਅਸੀਂ ਹੀ ਮਰ ਜਾਣਾ….!!!!
ਸ਼ਾੲਿਦ ਸਾਡਾ ਮਰਨਾ ਹੀ
ੳੁਸਦੇ ਦਿਲ ੳੁੱਤੇ ਅਸਰ ਕਰ ਜਾਣਾ…

ਉਂਝ ਆਸੇ ਪਾਸੇ ਭੀੜ ਬੜੀ
ਦਿਲ ‘ਕੱਲਾ ਹਾਏ ਪੀੜ ਬੜੀ
ਕੁੱਝ ਹਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਾਂ ਜਰ ਰਹੇ
ਜਿਵੇਂ ਜੀਊਂਦੇ ਜੀ ਹਾਂ ਮਰ ਰਹੇ..

ਉਮਰਾਂ ਤੱਕ ਨਈ ਭੁੱਲਦੇ ਮੀਤ
ਪੁਰਾਨੇ ਬਚੱਪਨ ਦੇ..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ਮੁੜ ਕੇ ਨਈਔ ਆਉਂਦੇ ਦਿਨ
ਮਰਜਾਨੇ ਬਚੱਪਨ ਦੇ.

ਖ਼ਤ ਮੇਂ ਮੇਰੇ ਹੀ ਖ਼ਤ ਕੇ ਟੁਕੜੇ ਥੇ
ਔਰ ਮੁਝੇ ਲਗਾ
ਮੇਰੇ ਖ਼ਤ ਕਾ ਜਵਾਬ ਆ ਗਿਆ..

ਅਖਬਾਰ ਦਾ ਵੀ ਅਜੀਬ ਖੇਡ ਹੈ ,
ਸਵੇਰੇ ਅਮੀਰਾਂ ਦੀ ਚਾਹ ਦਾ ਮਜਾ ਵਧਾਂਉਦੀ ਹੈ … ਤੇ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਗਰੀਬ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦੀ ਥਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ..

ਲੱਖਾਂ ਚੋਟਾਂ ਖਾ ਕੇ ਵੀ ਸਜਦੇ ਕਰ ਦਿਤੇ….
ਸਦਕੇ ਜਾਵਾਂ ਉਹਨਾ ਬਹੁਤ ਅਜੀਜਾ ਦੇ….
ਜਿਨਾ ਧੋਖੇ ਕਰਕੇ ੲਿਲਜਾਮ ਮੇਰੇ ਸਿਰ
ਮੜ ਦਿਤੇ…

ਅਕਸਰ ਦੇਖਿਆਂ ਜਾਦਾ ਹੈ
ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਸਭ ਬਾਰੇ ਚੰਗਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ.
.
ਉਹ ਇਨਸਾਨ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ
ਅਕਸਰ ਇੱਕਲਾ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਦਾ ਹੈ..

ਕੁਝ ਇਸ ਤਰਾਂ.,
ਗਵਾਚਿਆ.,
ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ..
ਐ ਜ਼ਿੰਦਗੀ.,,
ਲੱਭਿਆ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ.,
ਤੇ.,,
ਮਿਲਿਆ ਖੁਦ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ..

ਲੱਖਾਂ ਚੋਟਾਂ ਖਾ ਕੇ ਵੀ ਮੈਂ ਸਜਦੇ ਕਰ ਦਿਤੇ….
ਸਦਕੇ ਜਾਵਾਂ ਉਹਨਾ ਬਹੁਤ ਅਜੀਜਾ ਦੇ….
ਜਿਨਾ ਧੋਖੇ ਕਰਕੇ ੲਿਲਜਾਮ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਮੜ ਦਿਤੇ….

ਦਿਲ ਕਿਵੇ ਆਬਾਦ ਰਹਿ ਜਾਓ
ਉਸ ਨੂੰ ਭੂੱਲ ਜਾਣ ਤੋ ਬਾਅਦ
ਇਕ ਕਮਰਾ ਵੀ ਵੀਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੇ
ਇਕ ਤਸਵੀਰ ਹਟਾਉਣਂ ਤੋ ਬਾਅਦ..