ਐਵੇਂ ਨਹੀ ਲੀਕੇ ਜਾਂਦੇ ਵਰਕਿਆਂ ਤੇ ਅੱਖਰ
ਸ਼ਾਹੀ ਭਾਂਵੇ ਕਲਮ ਦੀ ਮੁੱਕਦੀ ਏ
ਪਰ ਜਾਨ ਤਾਂ ਹੱਡਾਂ ਚੋਂ ਸੁੱਕਦੀ ਏ

ਕਿਸੇ ਦੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਰੀਆਂ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਹੱਸੋ???
ਕੋਈ ਮਜ਼ਬੂਰੀਆਂ ਖ਼ਰੀਦ ਕੇ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ,
ਡਰੋਂ ਵਕਤ ਦੀ ਮਾਰ ਤੋਂ,
ਬੁਰਾ ਵਕਤ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।।

ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਸਮਝੇ
ਲੋਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ੲਿੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਦੀਵਾਨੇ
ਜਦੋਂ ਦਿਲ ਟੁੱਟ ਦਾ
ਫਿਰ ਮਿਲਦੇ ਨੇ
ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ

ਜੱਦੋ ਵਕ਼ਤ ਕਿਸੇ ਤੇ ਆਣ ਪੈਂਦਾ.
ਸੱਪ ਰੱਸੀਆਂ ਦੇ ਬਣ ਬਣ ਕੱਟਦੇ ਨੇ.
ਗੈਰਾਂ ਨੇ ਤਾ ਸਦਾ ਹੀ ਗੈਰ ਰਹਿਣਾ.
ਉਦੋਂ ਆਪਣੇ ਵੀ ਪਾਸਾ ਵੱਟਦੇ ਨੇ…..

ਕੋਈ ਦੂਰ ਏ ਤੇ
ਕੋਈ ਦਿਲ ਦੇ ਕਰੀਬ ਏ
ਪਰ ਮਿਲਣਾ ਉਹੀ ਏ
ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਰੱਬ ਨੇ ਨਸੀਬ ਏ

ਜਿਥੇ ਸਾਡੀ ਨੀ “ਉਡੀਕ” ਕੋਈ ਕਰਦਾ
ਬੂਹੇ ਖੁੱਲਿਆ ਦਾ ਕੀ ਕਰੀਏ….
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ਗੱਲ ਕੱਲੀ ਕੱਲੀ ਯਾਦ ਵੀ ਕਰਵਾ ਦਈਏ,
ਪਰ ਦਿਲੋਂ ਭੁੱਲਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ਕਰੀਏ.

ਲੋਕੀ ਜਮੀਰ ਵੇਚਦੇ ਤੇ ਮੈਂ ਵੇਚਦਾ ਹਾਸੇ,
ਜਮੀਰ ਵਾਲੇ ਰੋਦੇਂ ਅੱਜਕਲ,
ਮੇਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ..