ਟੁੱਟੇ ਲਈ ਆਖਰੀ ਹੈ ਆਸ , ਸੱਚੇ ਗੁਰੂ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ।
ਜੋ ਹੋਇਆ ਜਗ ਤੋ ਨਿਰਾਸ਼ , ਜੇ ਰੱਖੇ ਬਾਣੀ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ।
ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਗਲ ਲਾਉਦਾ, ਦੁੱਖ ਉਸ ਦਾ ਮਿਟਾਉਦਾ ।
ਸੁੱਖ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਉਦਾ , ਦੁੱਖ ਰੋਗ ਉਸ ਦਾ ਗਵਾਉਦਾ ।
ਬਾਣੀ ਹੈ ਫਰਮਾਉਂਦੀ, ਦੁਨੀਆ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਦੁੱਖ ਪਾਉਦੀ ।
ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਹੈ ਸਣਾਉਦੀ , ਬਾਣੀ ਬਿਨਾਂ ਸਾਂਤੀ ਨਾ ਆਉਦੀ ।
ਜੇ ਦੁੱਖ ਭੁੱਖ ਬਹੁਤ ਸਤਾਵੈ , ਸਿੱਖ ਗਲ ਵਿਚ ਪੱਲਾ ਪਾਵੈ ।
ਸਾਹਮਣੇ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਜਾਵੈ , ਝੋਲੀ ਸੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭਰ ਲਿਆਵੈ ।
ਕਦੇ ਹੋਵੋ ਨਾ ਨਿਰਾਸ਼ , ਜੇ ਆਪਣੇ ਵੀ ਛੱਡ ਜਾਣ ਸਾਥ ।
ਹੱਥ ਜੋੜ ਕਰੋ ਅਰਦਾਸ , ਰੱਖੋ ਵਾਹਿਗੂਰ ਤੇ ਹੀ ਆਸ ।
ਵਾਹਿਗੂਰ ਜਦੋ ਸੁਣੀ ਅਰਦਾਸ, ਕੰਮ ਸਾਰੇ ਹੋਣਗੇ ਰਾਸ ।
ਜੋ ਛੱਡ ਕੇ ਗਏ ਸੀ ਤਹਾਨੂੰ , ਹੱਥ ਜੋੜ ਆਉਣਗੇ ਪਾਸ ।
ਕਦੇ ਦਿਲ ਨਾ ਢਾਹੋ , ਦੂਰ ਵਾਹਿਗੂਰ ਤੋ ਨਾ ਜਾਉ ।
ਸਦਾ ਗੁਰੂਘਰ ਆਉ , ਸਵਾਸ ਸਵਾਸ ਵਾਹਿਗੂਰ ਗਾਉ ।
ਸੱਚੀ ਸੁੱਚੀ ਕਿਰਤ ਕਮਾਉ , ਲੋੜਵੰੜ ਲਈ ਅਗੇ ਆਉ ।
ਦੁੱਖ ਗਰੀਬ ਦਾ ਵੰਡਾਉ , ਦਸਵੰਦ ਉਸ ਉਤੇ ਹੀ ਲਾਉ ।
ਵਾਹਿਗੂਰ ਉਤੇ ਰੱਖੋ ਆਸ , ਕਦੇ ਨਾ ਹੋਵੋਗੇ ਨਿਰਾਸ਼ ।
ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਤੁਧ ਹੀ ਪਾਸ , ਕਰਿਉ ਰੋਜ ਹੀ ਅਰਦਾਸ।
ਜੋਰਾਵਰ ਹੈ ਸੱਚ ਸਣਾਉਦਾ , ਜਦੋ ਆਖਰੀ ਸਮਾਂ ਹੈ ਆਉਦਾ ।
ਵਾਹਿਗੂਰ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਸਾਥ ਨਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ।
ਜੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਤਰਸਿੱਕਾ ।

400 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਆਈ ਸੀ ਜੋਤ ਇਲਾਹੀ ,
ਸ਼ੀਸ ਮਹਿਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਅਜੀਬ ਰੁਸ਼ਨਾਈ ।
ਮਾਤਾ ਨਾਨਕੀ ਜੀ ਨੂੰ ਸੱਭ ਸੰਗਤ ਨੇ ਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਵਧਾਈ ,
ਆਪ ਰੂਹ ਰੱਬ ਦੀ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਘਰ ਸੀ ਆਈ ।
ਪੁੱਤ ਸਾਡਾ ਤੇਗ ਦਾ ਧਨੀ ਹੋਵੇ ਗਾ ਦੁਖੀਆਂ ਦੇ ਬਣਨਗੇ ਸਹਾਰੇ ,
ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਬਾਲ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਜੀ ਨੇ ਸੀ ਬਚਨ ਉਚਾਰੇ ।
ਪਹਿਲਾ ਨਾਮ ਤਿਆਗ ਮੱਲ ਸੀ ਰੱਖਿਆ ਚੋਜ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਨਿਆਰੇ ,
ਤਿਆਗ ਮੱਲ ਦਿਖਾਈ ਬਹਾਦਰੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਚੁਣ-ਚੁਣ ਮਾਰੇ ।
ਤੇਗ ਚਲਦੀ ਦੇਖ ਕੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਿਹਾ ਮੇਰੇ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਪਿਆਰੇ ,
ਆਗਿਆ ਪਾ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਬਕਾਲੇ ਜਾ ਕੀਤੇ ਉਤਾਰੇ ।
ਬੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਅਕਾਲ ਦੀ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਵਿਚ ਭੋਰੇ ਦੇ ਜਾਕੇ ,
ਗੁਰਗੱਦੀ ਬਖਸ਼ੀ ਗੁਰੂ ਹਰਿਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ।
ਮੱਖਣ ਸ਼ਾਹ ਲੁਬਾਣੇ ਗੁਰੂ ਸੀ ਲੱਭਿਆ ਵਿੱਚ ਬਕਾਲੇ ਜਾਕੇ ,
ਹੋਕਾ ਦਿੱਤਾ ਮੱਖਣ ਸ਼ਾਹ ਗੁਰੂ ਲਾਧੋ ਰੇ ਗੁਰੂ ਲਾਧੋ ਰੇ ਕੋਠੇ ਤੇ ਆ ਕੇ ।
ਕੀਤਾ ਪਰਚਾਰ ਸੀ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਲਾ ਕੇ ,
ਇਕ ਦਿਨ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਕੀਤੀ ਫਰਿਆਦ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਪੰਡਤਾਂ ਨੇ ਆਕੇ ।
ਤਿਲਕ ਜੰਝੂ ਬਚਾ ਲਵੋ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦਾ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਸਹਾਰੇ ,
ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਨੇ ਜੁਲਮ ਕਮਾਇਆ ਬਚਾ ਲਵੋ ਅਸੀ ਰੀਣੀ ਸਾਰੇ ।
ਤੁਰ ਪਏ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਪਿਆਰੇ ,
ਸ਼ਹਾਦਤ ਦੇ ਕੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਬਚਾ ਲਿਆ ਚੋਜ ਗੁਰੂ ਦੇ ਨਿਆਰੇ ।
ਜੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਕੁਰਬਾਨੀ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਗੇ ਸਾਰੇ ,
ਜਿਸ ਗੁਰੂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦੇ ਐਸੇ ਸੀ ਬੀਜ ਖਿਲਾਰੇ ।
ਜੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਤਰਸਿੱਕਾ ।

ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਦੇ ਚਾਰ ਸੌ ਸਾਲਾ ਜੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਵਿਤਾ
(ਭਾਈ ਘਨ੍ਹੱਈਆ ਜੀ)
ਗੁਰੁ ਦਸਮੇਸ਼ ਤਕ ਜਾ,
ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਲਾਈ ਸਿੱਖਾਂ,
ਘਨ੍ਹੱਈਆ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹੀ,
ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਈ ਜਾਂਵਦਾ ਜੇ,
ਮਰੀ ਹੋਈ ਤੁਰਕ ਫੌਜ ਚ’ ਨਵੀਂ ਜਾਨ,
ਪਾਈ ਜਾਂਵਦਾ ਜੇ,
ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ,
ਦੇਂਦਾ ਹੌਸਲੇ ਜ਼ਖ਼ਮੀਆਂ ਨੂੰ,
ਪਿਆਸ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਬੁਝਾਈ ਜਾਂਵਦਾ ਜੇ,
ਸੁਣੋ ਫਰਿਆਦ ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਜੀਓ,
ਸਾਡੇ ਹੌਸਲੇ ਕਿਉਂ ੲੇ ਬੰਦਾ,
ਢਾਹੀ ਜਾਂਵਦਾ ਜੇ,
ਸੁਣ ਅਰਜ਼ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ,
ਸੱਦਾ ਭੇਜਿਆ ਭਾਈ ਘਨ੍ਹੱਈਏ ਤਕ ਭਾਈ,
ਗੁਰੂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਸਿੱਖ ਹੋਇਆ ਹਾਜਰ,
ਗਲ ਵਿੱਚ ਪੱਲੂ ਤੇ ਹੱਥ ਨੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ,
ਧਿਆਨ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਭਾਈ,
ਗੁਰੂ ਦਸਮੇਸ਼ ਜੀ ਨੇ,
ਘਨ੍ਹੱਈਏ ਨੂੰ ਇਕ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ,
ਘਨ੍ਹੱਈਆ ਤੇਰੀ ਹੈ ਇਕ,
ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਆਈ,
ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ,
ਪਲਾਉਂਦਾ ੲੇ ਕਿਉਂ ਭਾਈ,
ਹੱਥ ਜੁੜੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਭਰ ਆਈਆਂ,
ਸਿਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ ਗੁਰੂ ਚਰਨਾਂ ਤੇ ਭਾਈ,
ਕਹਿੰਦਾ ਜਿੱਥੇ ਵੇਖਾਂ,
ਸਤਿਗੁਰੂ ਤੂੰ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਆਵੇ,
ਕੀ ਮੁਗਲ,ਤੁਰਕ ਤੇ ਕੀ ਸਿੱਖ ਤੇਰਾ,
ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇੈਨੁੂੱੰ ਸਬਰ ਆਵੇ,
ਹਰ ਇਕ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਦਿਸੇ,
ਹਰ ਇਕ ਵਿਚ,
ਤੇਰਾ ਬਣਿਆ ਨਜ਼ਰ ਇਨਸਾਨ ਆਵੇ,
ਜਿੱਧਰ ਵੇਖਾਂ ਮੈਂ ਸਤਿਗੁਰੂ,
ਹਰ ਪਾਸੇ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਧਿਆਨ ਆਵੇ,
ਸੁਣ ਸਿੱਖ ਦੇ ਦਸਮੇਸ਼ ਜੀ ਨੇ ਉਤੱਰ,
ਕਿਹਾ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਉਠ ਪੁੱਤਰ,
ਲਿਆ ਗਲਵੱਕੜੀ ਦੇ ਵਿਚ ਜਕੜ ਭਾਈ,
ਸਤਿਗੁਰੂਾ ਜੇਬ ਵਿੱਚੋਂ ਮਰਮ ਦੀ ਇਕ ਕੱਢ ਡੱਬੀ,
ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਬਾਜਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਪੱਟੀ,
ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸਿੱਖ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ,
ਜਿੱਥੇ ਪਿਆਸਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਸ ਤੂੰ ਬੁਝਾਉਂਦਾ ਏ,
ਉਥੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜ਼ਖ਼ਮੀਆਂ ਦੀ ਮੱਲ੍ਹਮ ਪੱਟੀ ਦੀ ਵੀ,
ਡਿਊਟੀ ਤੇਰੀ ਮੈਂ ਲਾਂਵਦਾ ਹਾਂ,
ਧੰਨ ਗੁਰੂ ਤੇ ਧੰਨ ਹੈ ਸਿੱਖੀ ,
ਜਿਹੜੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ,
ਦੋਸਤ ਬਣਾਂਵਦੀ ਹੈ,
ਫੱਟ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ,
ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ,
ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਦੀ ਹੈ ……
ਲੇਖਕ -:ਪਰਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਪਿੰਡ ਮਲਕਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ

ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਅੰਗ ਸੰਗ ਰਹਿਉ ਅਸਾਡੇ ,
ਸਾਰੀ ਦੁਨਿਆ ਤੇ ਠੰਡ ਵਰਤਾਉ ਦੁੱਖ ਨੇ ਫਿਰਦੇ ਡਾਢੇ ।
ਕਦੇ ਕਰੋਨਾਂ ਕਦੇ ਆਕਸੀਜਨ ਲੋਕਾਈ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਈ ,
ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਜੀ ਕਰੋ ਠੀਕ ਸਭ ਨੂੰ ਦੇਕੇ ਨਾਮ ਦੀ ਦਵਾਈ ।
ਤੁਸੀ ਹੋ ਦਿਆਲੂ ਪਿਤਾ ਸਭ ਜੀਵ ਤੁਹਾਡੇ ਹਨ ਬੱਚੇ ,
ਤੁਸੀ ਹੋ ਬਖਸ਼ੰਦ ਦਾਤੇ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸੱਚੇ ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਪ੍ਕਾਸ਼ ਦਿਹਾੜਾ ਪ੍ਕਾਸ਼ ਕਰਦੋ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ,
ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁੱਸ਼ੀਆਂ ਹੋਵਣ ਹਰ ਮੁੱਖ ਤੇ ਹੋਵਣ ਹਾਸੇ ।
ਸਦਾ ਵਿਚ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਰਖਿਉ ਸੁੱਖ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨੇ ਸਾਰੇ ,
ਕਰ ਕੇ ਮਿਹਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਤੁਸਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜੀਵ ਨੇ ਤਾਰੇ ।
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਸਖਾਈ ,
ਵਿੱਚ ਨਿਮਰਤਾ ਦੇ ਰਹਿਕੇ ਕਿਵੇ ਗੁਰੂ ਘਰ ਤੋ ਮਿਲੀ ਵਡਾਈ ।
ਭਾਈ ਲਹਿਣਾ ਤੋ ਅੰਗਦ ਬਣ ਗਏ ਐਸਾ ਅੰਗ ਨਾਲ ਲਾਇਆ ,
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦਾ ਬਣ ਕੇ ਲਾਡਲਾਂ ਐਸਾ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਇਆ।
ਗੁਰਗੱਦੀ ਦਾ ਬਣਿਆਂ ਵਾਰਸ ਦੂਜੇ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਸਾਹਿਬ ਕਹਾਏ ,
ਇਸ ਸਿਖੀ ਦੇ ਬੂਟੇ ਨੂੰ ਪਾ ਨਾਮ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੱਤਿਆ ਤਕ ਲੈ ਆਏ ।
ਮਾਤਾ ਖੀਵੀ ਜੀ ਲੰਗਰ ਚਲਾਇਆ ਖੀਰ ਘਿਓ ਵਾਲੀ ਵਰਤਾਈ ,
ਨਾਮ ਜਪਣਾ ਕਿਰਤ ਕਰਨੀ ਵੰਡ ਛਕਣਾ ਰੀਤ ਗੁਰੂ ਨੇ ਚਲਾਈ ।
ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਪ੍ਕਾਸ ਪੁਰਬ ਦੀ ਸਭ ਨੂੰ ਹੋਵੇ ਵਧਾਈ ,
ਜੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਅਰਦਾਸ ਹੈ ਕਰਦਾ ਖੁੱਸ਼ ਰਹੇ ਹਰ ਮਾਈ ਭਾਈ।
ਜੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਤਰਸਿੱਕਾ ।

ਆਸਣੁ ਲੋਇ ਲੋਇ ਭੰਡਾਰ॥
ਜੋ ਕਿਛੁ ਪਾਇਆ ਸੁ ਏਕਾ ਵਾਰ॥
ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ॥
ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਕੀ ਸਾਚੀ ਕਾਰ॥

ਪਿੰਡ ਰੋਡੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆਂ ਇਕ ਸੰਤ ਸਿਪਾਹੀ ,
ਆਇਆ ਵਿੱਚ ਟਕਸਾਲ ਦੇ ਸੀ ਰੂਪ ਇਲਾਹੀ ।
ਲੈ ਸਿਖਿਆ ਧਰਮ ਦੀ ਨਾਲ ਸੁਆਸਾਂ ਸੰਗ ਨਿਭਾਹੀ ,
ਤੁਰਿਆ ਸੀ ਜਦ ਸੂਰਮਾ ਨਾਲ ਤੁਰ ਪਈ ਲੋਕਾਈ ।
ਨਾ ਜੁਲਮ ਕਿਸੇ ਦਾ ਸਹਿਣਾਂ ਨਾ ਕਰਿਉ ਭਾਈ ,
ਕੰਬ ਗਈ ਦਿੱਲੀ ਹਕੂਮਤ ਸੀ ਦੇਖ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਚੜਾਈ ।
ਕੀਤਾ ਪਰਚਾਰ ਸੀ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਦੂਰ ਦੂਰ ਜਾ ਫੇਰੀ ਪਾਈ ,
ਤੁਸੀ ਸਿੰਘ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਦੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਉ ਭਾਈ ।
ਆ ਗਿਆ ਮੌਕਾ ਭਾਜੀ ਮੋੜਨ ਦਾ ਜੋ ਨਰਕਧਾਰੀਆ ਪਾਈ ,
ਸਿੰਘ ਬੇਦੋਸ਼ੇ ਮਾਰ ਕੇ ਉਹਨਾ ਗੁਰੂਘਰ ਤੇ ਕੀਤੀ ਚੜਾਈ ।
ਹੱਕ ਲੈਕੇ ਰਹਿਣਾ ਦਿੱਲੀ ਤੋ ਪੰਜਾਬ ਨਾਲ ਜੋ ਧੋਖਾ ਕਰਦੀ ਆਈ ,
ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਭਿੰਡਰਾਵਾਲੇ ਨੇ ਮੰਜੀ ਸਾਹਿਬ ਤੋ ਅਵਾਜ ਗੱਜਾਈ ।
ਇਹ ਸੁਣ ਹਕੂਮਤ ਕੰਬ ਗਈ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੇ ਚੜਾਈ ,
ਸੀ ਮਹੀਨਾ ਜੂਨ ਦਾ ਜਦ ਫੌਜ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਅੰਦਰ ਆਈ ।
ਦਿਹਾੜਾ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਸੰਗਤ ਮਨੌਣ ਲਈ ਸੀ ਆਈ ,
ਖੋਲਿਆ ਫਾਇਰ ਜਾਲਮ ਹਕੂਮਤ ਨੇ ਸੰਗਤ ਸੀ ਮਾਰ ਮੁਕਾਈ ।
ਹਮਲਾ ਦੇਖ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਸੀ ਬਹਾਦਰੀ ਦਿਖਾਈ ,
ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਇਕ ਦੋ ਘੰਢੇ ਦੀ ਮਾਰ ਹੈ ਉਹਨਾ ਦੀ ਐਸੀ ਧੂਲ ਉਡਾਈ ।
ਅੱਖਾ ਖੁੱਲੀਆ ਰਹਿ ਗਈਆ ਹਕੂਮਤ ਦੀਆਂ ਦੇਖ ਐਸੀ ਲੜਾਈ ,
ਥੜ ਥੜ ਕੰਬਣ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਫੌਜ਼ ਜੋ ਦਿਲੀਓ ਆਈ ।
ਹਕੂਮਤ ਨੇ ਕਦੇ ਸੁਪਣੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਾ ਸੋਚਿਆ ਜੋ ਮਚੀ ਤਬਾਹੀ ,
ਇਕ ਜੂਨ ਤੋ ਲੈ ਛੇ ਜੂਨ ਤੱਕ ਦਿੱਲੀ ਹਕੂਮਤ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਈ ।
ਜੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਇਤਿਹਾਸ ਲਿਖ ਗਏ ਖੂਨ ਨਾਲ ਸਿੰਘ ਸਿਪਾਹੀ ,
ਸੰਤ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਭਿੰਡਰਾਵਾਲੇ ਆਏ ਸੀ ਇਕ ਜੋਤ ਇਲਾਹੀ ।
ਜੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਤਰਸਿੱਕਾ ।