ਦੇ ਕੇ ਪੱਲਿਉਂ ਪੈਸੇ ਲਵਾਉੰਦੇ
ਘਰ ਟੂਰ ਬਾਬਿਆਂ ਦਾ
ਏ ਦੁਨੀਆਂ ਅੰਨ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ
ਨਾ ਕਸੂਰ ਬਾਬਿਆਂ ਦਾ

ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆ ਚੋ ਮਕਾਨ ਭਾਵੇ ਕੱਚੇ ਸੀ
ਪਰ ਲੋਕ ਦਿਲਾ ਦੇ ਸੱਚੇ ਸੀ,
ਪਰ ਹੁਣ ਮਕਾਨ ਭਾਵੇ ਪੱਕੇ ਆ
ਪਰ ਲੋਕ ਦਿਲਾ ਦੇ ਕੱਚੇ ਹੋ ਆ

ਜੇ ਗੁਰੂਆਂ ਘਰ ਜਾਣਾ ਹੋਵੇ,ਤਾਂ ਨੰਨਾ ਕਦੇ ਨਾ ਪਾਈਏ
ਸਿਮਰਨ ਕਰੀਏ ਹਰ ਵੇਲੇ, ਉੱਠਕੇ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਨਾਈਏ
ਓਹਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਰਾਜ਼ੀ ਰਹੀਏ,ਜੋ ਦੇਵੇ ਸੋ ਖਾਈਏ
ਦਾਨ-ਪੁੰਨ ਕਰ ਕੇ ਲੋਕੋ,ਕਦੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈਏ
ਓਹਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਨਾ ਜੇਕਰ ਫੱਕਰਾ,ਪਰਦੇ ਸ਼ਰਮ ਹਯਾ ਦੇ ਲਾਈਏ
ਜੇ ਮਾਲਕ ਤੋਂ ਮੰਗਣਾ ਹੋਵੇ,ਮੰਗਤੇ ਬਣ ਕੇ ਜਾਈਏ

ਕੋਈ ਕਹਿੰਦਾ ਜਨਾਨੀਆਂ ਨੂੰ 1000 ਦੇਵਾਂਗੇ
ਕੋਈ ਕਹਿੰਦਾ 2000 ਦੇਵਾਂਗੇ
ਉਹ ਬੇਸ਼ਰਮੋ ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦਿਓ
ਤਾਂ ਜੋ ਖੁਦ ਕਮਾ ਸਕਣ , ਵੇਹਲੜ ਨਾ ਬਣਾਓ

ਜੇ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਕੌਫ਼ੀ ਪੀ ਕੇ
ਬੰਦ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਗੁਜਾਰਨਾ ਮੁਹੱਬਤ ਹੈ ਤਾਂ
ਬੇਸਵਾਂ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਆਸ਼ਕ ਹੁੰਦੀ

ਸਘੰਰਸ਼ ਵੱਲੋਂ- “ਉਸ ਸੱਚੇ ਰੱਬ ਦਾ”
ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ, ਕਿਸਾਨਾਂ, ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ,
ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਕਾਰਖਾਨੇ, ਪਿੰਡਾਂ, ਸਹਿਰਾਂ,
ਲੇਖਕਾਂ, ਕਲਾਕਾਰਾਂ, ਚੈਨਲਾਂ, ਬਾਹਰਲੇ,
ਜੋ ਉੱਥੇ ਗਏ ਜਾਂ ਘਰ ਬੈਠੇ,
ਬਾਕੀ ਵੀਂ ਸਭ ਦਾ “ਧੰਨਵਾਦ”
🙏🙏

ਦਿੱਲੀ ਕਿਸਾਨ ਮੋਰਚਾ 700 ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੇ
ਸਿਰ ਦੇ ਕੇ ਜਿੱਤਿਆ ,
ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਸਿਰ ਦਿੱਤੇ ਬਿਨਾ ਕਦੇ ,
ਜਿੱਤ ਨਸੀਬ ਨਹੀਂ ਹੋਈ

ਦੇਸ਼ ਵਾਸੀਉ
ਕਈਆਂ ਨੇ ਗਵਾਈ ਜਾਨ ਤੇ
ਕਈਆਂ ਨੇ ਖੂਨ ਬਹਾਇਆ
ਇਸ ਕਿਸਾਨੀ ਅੰਦੋਲਨ ਨੇ ਤਾਂ
ਨਾ ਭੁੱਲਣ ਵਾਲਾ ਇਤਿਹਾਸ ਬਣਾਇਆ
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ

ਕਹਿੰਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ
ਕਦੇ ਕੋਈ ਮਰੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ
ਤੇ ਇਕ ਔਰਤ ਏ ਜਿਹੜੀ ਆਪਣੇ
ਸੀਨੇ ਅੰਦਰ ਕਿੰਨੀਆਂ ਮਰੀਆਂ
ਹੋਈਆਂ ਸੱਧਰਾਂ ਦੱਬ ਲੈਂਦੀ ਏ

ਬਿਨਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਵੀ ਮੈਂ ਕਿਰਤ ਕਮਾਵਾਂ,
ਤੇਰੇ ਵਾਂਗੂੰ ਵਿਹਲਾ ਨਾ ਰਹਿ ਕੇ ਖਾਵਾਂ,
ਹੱਥ ਦਿੱਤੇ ਤੈਨੂੰ ਰੱਬ ਨੇ ਤੂੰ ਫਿਰ ਵੀ ਮੰਗੇ,
ਕਿਰਤ ਕਰ ਕੋਈ ਉੱਠ ਕੇ ਕਿਉਂ ਨਾ ਤੂੰ ਸੰਗੇ।

ਸੁਣ
ਜਿਆਦਾ ਦੂਰ ਨਾ ਜਾ
ਮੁੜ ਆ ਵਾਪਿਸ
ਅੱਖੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਵਖਤੋਂ ਬਾਹਰ
ਸਿਰਫ ਪਛਤਾਵਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ

ਅੰਦਾਜੇ ਲਾਉਣਾ ਸਿੱਖ ਗਏ ਆਂ,
ਜਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀਆਂ ਹਾਰਾ ਤੋਂ|
ਭਰੋਸਾ ਰਿਹਾ ਨਾ ਹਰ ਇੱਕ ਤੇ,
ਬੜੇ ਗਿਰੇ ਦੈਖੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਤੋਂ|