ਕੱਲ ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ ਰੋਟੀ ਮੰਗ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਦੀਆਂ
ਦੁਆਵਾਂ ਦੇ ਗਿਆ
ਪਤਾ ਹੀ ਨੀਂ ਚੱਲਿਆ ਕਿ ਗਰੀਬ ਉਹ ਸੀ ਜਾਂ ਮੈਂ

ਜਿਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੁਫ਼ਤ ਬਿਜਲੀ, ਪਾਣੀ, ਲ਼ੈਪਟਾਪ, ਫ਼ੋਨ, ਆਟਾ-ਦਾਲ, ਪਤੀਲੇ, ਸਾਈਕਲ, wifi, ਸਲਾਈ ਮਸ਼ੀਨਾਂ, ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਬੱਸਾਂ, ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਤਾਂ
*ਮੁਫ਼ਤ ਪੜਾਈ ਕਿੳ ਨਹੀਂ?*
ਕਾਰਨ ਸਾਫ਼ ਹੈ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀ ਪੜ ਲਿਖ
ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਗਏ ਤਾਂ ਥੋਨੂੰ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਜੋ ਭੀਖ ਦੇ ਕੇ ਥੋਡੇ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ੳਹੋ ਤਾਂ ਫੇਰ ਸੜਕ ਤੇ ਆ ਜਾਣਗੇ।

ਨਾਮ ਤੇ ਪਹਿਚਾਣ
ਬੇਸ਼ਕ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇ
ਪਰ ਹੋਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਚਾਹੀਦੀ ਆ

ਦਿਨ ਤਾ ਸਭ ਦੇ ਆਉਂਦੇ ਨੇ
ਖੇਡਾਂ ਸਭ ਕਰਤਾਰ ਦੀਆ
ਕਦੇ ਬੰਦਾ ਲੱਕੜਾਂ ਸਾੜਦਾ ਏ
ਕਦੇ ਲੱਕੜਾਂ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀਆ..

ਲੀਡਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲ :-ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਬੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਸਤੌਲ ਫੜਾ ਦਿੱਤੇ
ਅਤੇ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਵਾਰਿਸਾਂ ਨੂੰ,ਟੀਕੇ,ਸ਼ੀਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਦੀਆਂ ਗਰਾਂਮੀਆਂ।

” ਮਾਂ ” ਦੇ ਦਿਤੇ ਪੁਤ ਨੂ ਕਰਜੇ ਤੇ ” ਬਾਪੂ ” ਜੀ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ
ਕੀਤੀਆ ਮੌਜਾਂ ਦਾ ਮੁਲ
ਕੋਈ ਨੀ ਚੁਕਾ ਸਕਦਾ

ਸਿਰ ਤੇ ਜੂੜਾ ਕਰਨਾ ਸਿਖਿਆ।
ਸਿਰ ਤੇ ਰੁਮਾਲ ਬੰਨਣਾ ਸਿਖਿਆ।
ਸਿਰ ਤੇ ਪਟਕਾ ਬੰਨਣਾ ਸਿਖਿਆ।
ਸਿਰ ਤੇ ਦਸਤਾਰ ਸਜਾਉਣੀ ਸਿਖੀ।
ਸਿਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਜਾਉਣਾ ਸਭ ਸਿਖਿਆ।
ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੀਸ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਉਣਾ ਸਿਖਿਆ ਹੀ ਨਹੀ।
ਕਮੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਜੋ ਮੈਂ ਸਿੱਖ ਨਾ ਸਕਿਆ।

ਜੇ ਆਪ ਤਰੱਕੀ ਕਰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਫਿਰ
ਕਹਿਣਗੇ ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਆ
ਅਸੀਂ ਗਰੀਬੀ ਚੋ ਨਿਕਲਣ ਲਈ
ਤੇ ਜੇ ਦੂਜਾ ਕਰ ਜਾਏ ਤਾਂ ਫਿਰ
ਕਹਿਣਗੇ, ਇਹ ਨੰਗ ਹੁੰਦੇ ਸੀ
ਹੁਣ ਤੁੱਕਾ ਚੱਲ ਗਿਆ ਤੇ ਗੱਲਾਂ
ਮਾਰਦੇ ਨੇ

ਕੌਣ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਪਿੰਜਰੇ ਚ ਬੰਦ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ,
ਯਾਦ
ਓਹੀ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਜੋ ਉੱਡ ਜਾਂਦੇ ਨੇ..

ਧਨ ਤੋਂ ਬੇਸ਼ੱਕ ਗਰੀਬ ਰਹੋ,
ਪਰ ਦਿਲ ਤੋਂ ਰਹੋ ਧਨਵਾਨ . . .
…
ਅਕਸਰ ਝੋਂਪੜੀ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਜੀ ਆਇਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਕੋਠੀ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦੇ,
.
.
.
.
.
.
.
ਕੁੱਤੇ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ

ਜਦੋਂ ਮਨ ਕਰੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੀਂ
ਤੇਰੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਤਾਬਾਂ ਉੱਤੇ ਧੂੜ ਪੈਣ
ਨਾਲ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਲੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਹੀਂ
ਬਦਲਦੀਆਂ