ਅਸੀਂ ਆਸ ਨਾ ਫੁੱਲ ਲਿਆਏ ਸੀ
ਪਰ ਤੂੰ ਯਾਰੀ ਲਾ ਲਈ ਗੈਰਾਂ ਨਾਲ
ਜਿਵੇਂ ਦਿਲ ਮਿੱਧਿਆ ਏ ਹਾਣਦੀਏ
ਸਾਡਾ ਫੁੱਲ ਵੀ ਮਿੱਧ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ :’

ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਡੱਬ ‘ਚ ਰਿਵਾਲਵਰ
ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਾਲੀ ਘੋੜੀ ਐ
ਐਵੇਂ ਗਾਇਕਾ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਵੈਲੀ ਨਾ ਬਣ ਜਾਵੀਂ ਪੁੱਤਰਾਂ
ਤੇਰੇ ਬਾਪੂ ਕੋਲ ਜ਼ਮੀਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਆ

ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦਾ ਬਾਜ਼ੀ ਗੱਲਾਂ ਚਾਰ ਕਰਕੇ
ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦਾ ਲਾਰੇ ਦਾ ਵਪਾਰ ਕਰਕੇ
ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੁੱਝ ਮਿੱਲ ਜਾਂਦਾ
ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ

ਹਾਲਾਤ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਤਾਂ ਕੋਈ ਖਾਸ ਫਰਕ
ਨੀ ਪੈਂਦਾ . . .
ਪਰ ਕਿਸੇ ਆਪਣੇ ਦੇ ਬਦਲੇ ਹੋਏ ਜ਼ਜ਼ਬਾਤ ਬੜਾ ਤੰਗ
ਕਰਦੇ ਨੇ . .

ਅਕਲਾਂ ਬਾਝੋਂ ਖੂਹ ਖਾਲੀ,
ਬਾਝ ਮੁਹੱਬਤ ਰੂਹ ਖਾਲੀ.,
ਤੇਰੇ ਬਾਝੋਂ ਮੈਂ ਖਾਲੀ,
ਮੇਰੇ ਬਾਝੋਂ ਤੂੰ ਖਾਲੀ..

ਪੜਨਾ ਜਰੂਰ!!!!
ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ
ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬਿਰਧ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਛੱਡ
ਆਇਆ ।
ਫਿਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਰਧ ਆਸ਼ਰਮ
ਚੋਂ ਫੋਨ ਤੇ ਕਾਲ ਆਈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਂ ਬਹੁਤ
ਸੀਰੀਅਸ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਪਲੀਜ਼ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆ ਜਾਓ ।
ਉਹ ਬਿਰਧ ਆਸ਼ਰਮ ਚਲਿਆ ਗਿਆ । ਉਸ ਨੇ
ਵੇਖਿਆ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਬਹੁਤ ਨਾਜੁਕ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ
ਸੀ । ਉਹ ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਪਈ ਮੌਤ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ
ਨਜ਼ਦੀਕ ਸੀ । ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਬੋਲ
ਸਕਦੀ ਸੀ ।
ਪੁੱਤ ਦਾ ਦਿਲ ਪਸੀਜ ਗਿਆ । ਉਸ ਨੇ ਭਰੇ ਮਨ
ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਮਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ
ਸਕਦਾ ਹਾਂ ।
ਮਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ : ਬੇਟਾ ਤੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਇਹ ਕਰ
ਕਿ ਇੱਥੇ ਇਸ ਬਿਰਧ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪੱਖੇ
ਲਗਵਾ ਦੇ, ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਗਰਮੀ ਹੈ । ਇੱਕ ਫਰਿਜ਼
ਵੀ ਲੈ ਕੇ ਦੇ । ਇੱਥੇ ਅਕਸਰ ਖਾਣਾ ਖਰਾਬ ਹੋ
ਜਾਂਦਾ ਹੈ ।ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ
ਤਕਲੀਫ ਰਹੀ ਹੈ । ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਖਾਣਾ ਖਰਾਬ
ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਭੁੱਖੀ ਸੌਂਦੀ ਰਹੀ ਹਾਂ ।
ਪੁੱਤਰ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ : ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਮਾਂ ਹੁਣ ਤੱਕ
ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਸਭ ਬਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ
ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ।ਕੋਈ ਸ਼ਕਾਇਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ।
ਹੁਣ
ਬਿਲਕੁਲ ਆਪਣੇ ਆਖਰੀ ਸਮਂੇ ਤੂੰ ਇਹ ਕਿਉਂ
ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈਂ ।
ਮਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸੀ : ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਪੁੱਤਰ । ਮੈਂ
ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਤਕਲੀਫ ਵਿੱਚ ਰਹੀ, ਦਰਦ
ਹੰਢਾਇਆ ਭੁੱਖੀ ਸੌਂਦੀ ਰਹੀ ।ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਿਵ਼ੇਂ
ਨਾ ਕਿਵੇਂ
ਜਿੰਦਗੀ ਕੱਟ ਲਈ, ਪਰ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਬੱਚੇ ਇੱਥੇ
ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਣਗੇ । ਤੈਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਹੋਵੇਗੀ ।
////
ਬੱਚੇ ਦੇ ਇੱਕ ਹੌਂਕੇ ਤੇ ਜ਼ੋ
ਮਰ–ਮਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ
ਮਾਵਾਂ ਤਾਂ ਮਰ ਕੇ ਵੀ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿਉਣ ਜ਼ੋਗੇ ਕਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ ।
”””””””””””””””””””””””””””””’
ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਸੁਨੇਹੇ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ੇਅਰ
ਕਰਨ
ਦੀ ਖੇਚਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਜੀ..

रूठेंगे तुमसे तो इस कदर की,
तुम्हारी आँखे
मेरी एक झलक को तरसेंगी…

.ਦਿਲ ਤਾ ਓਹੀ ਏ ਪਰ,,,
ਦਿਲ ਨੂੰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਬਦਲ ਗਏ,,,
..
ਅਸੀ ਤਾ ਹਲੇ ਰੁੱਸਣਾ ਵੀ ਨਈ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ,,,
ਸਾਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਦਲ ਗਏ,,,
..
ਬੂਹਾ ਤਾ ਹਲੇ ਤੱਕ ਵੀ ਖੁੱਲਾ ਯਾਰਾ,,,
ਪਰ ਘਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਬਦਲ ਗਏ,,,
..
ਅਸੀ ਤਾ ਹਲੇ ਤੱਕ ਕਰਦੇ ਹਾ ਯਾਦ ਓਹਨੂੰ ,,,
ਪਰ ਯਾਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਬਦਲ ਗਏ. ..

ਨੀ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਨਿਮਾਣੀ,ਘਰੇ੍‍ ਗਰੀਬੀ, ਨੀ ਮੇਰੀ ਕੋਈ ਨਾ ਲੈਦਾ ਸਾਰ
.
ਨੀ ਤੈਨੂੰ ਕਿਥੋ ਰੱਖ ਲੈ ਪਰੀਆ ਵਾਗ, ਨੀ ਤੇਰਾ ਸਾਈਕਲ਼ ਵਾਲਾ ਯਾਰ