ਜੋ ਲੋਕ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਤ
ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਲੱਗਦੇ ਹਨ
ੳੁਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਬਹੁਤ
ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਕਿੳੁ ਕਿ ੳੁਹਨਾਂ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ
ਦਾ ਪਰਦਾ ਸਾਡੀ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ
ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਸੀਸ਼ੇ ਅਤੇ ਪਰਛਾਵੇ ਵਰਗੇ ਦੋਸਤ ਬਣਾੳੁਂ ..
ਕਿੳੁਂਕਿ ਸੀਸ਼ਾ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨੀ ਬੋਲਦਾ ਅਤੇ ਪਰਛਾਵਾਂ ਕਦੇ ਸਾਥ ਨੀ ਛੱਡਦਾ.

ਤੂੰ ਰਾਂਝਾ ਸ਼ਰੇਆਮ ਬਣ ਸਕਦਾ ਏ…. ਜਦ ਭੈਣ
ਤੇਰੀ ਹੀਰ ਬਣਦੀ ਏ ਤਾਂ ਫਿਰ ਕਿਓ ਸਵਾਲ
ਉਠਦਾ ਏ ?
.
.
.
.
.
.
ਤੂੰ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਘਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਟੱਪ
ਜਾਵੇ….. ਜਦ ਕੁੜੀ ਲੰਘਦੀ ਏ ਦਹਲੀਜ਼ਾਂ ਤਾਂ ਫਿਰ
ਕਿਓ ਬਵਾਲ ਉਠਦਾ ਏ?
.
ਕੋਠੇ ਉੱਤੇ ਚੜ ਕੇ ਤੂੰ ਕਰਦਾ ਆਸ਼ਕੀ … ਤੇ ਜੇ ਭੈਣ
ਕੋਠੇ ਤੇ ਚੜਦੀ ਆ ਤਾ ਉਹਨੂੰ ਥੱਲੇ ਬੈਠਣ ਨੂੰ
ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ….. ਕਿਓ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆ
ਭੈਣਾ ਭੈਣਾ ਨਹੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ?????
.
ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਜੇ ਸਹੀ ਹੋਵੇਗੀ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦੀ
ਔਲਾਦ ਕੋਈ ਹੋਸ਼
ਖੋਵੇਗੀ…..
.
ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਮਾਂ ਆਪਣੀ ਅਣਜੰਮੀ ਧੀ ਨੂੰ
ਕੁੱਖਾਂ ਵਿਚ
ਹੀ ਮਰਵਾਵੇਗੀ….
.
ਕਿਸੇ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਨੂੰ ਜੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਦੇਖੋਗੇ ਤਾਂ
ਜਰੂਰ, ਓਸ ਕੁੜੀ ਦੀ ਥਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਖੜੀ ਨਜ਼ਰ ਆਵੇਗੀ…..

ਝੂਠ ਦੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲ ਬੰਦਿਆ
ਤੇਰੇ ਸੱਚ ਦੇ ਅੱਖਰ ਖੁੱਰ ਗਏ ਨੇ
ਤੇਰਾ ਕੀ ਰੱਖਿਆ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ
ਇਥੋ ਰੱਬੀ ਫਰੀਸ਼ਤੇ ਵੀ ਤੁਰ ਗਏ ਨੇ

ਜਿੰਦਗੀ ਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬੇਕਾਰ ਨਾ ਸਮਝੋ☝
ਕੰਧ ਤੇ ਟੰਗੀ ਖਰਾਬ ਘੜੀ ਵੀ
ਦੋ ਵਾਰ ਟਾਇਮ ਸਹੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ..

ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਖੁਦ ਚੱਲ ਕੇ ਸਾਡੇ
ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ਸਾਨੂੰ ਹੀ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।

ਜੀ ਜੀ ਕਰਨ ਜਿਹੜੇ ਬਾਹਲੇ,
ੳੁਹ ਅੰਦਰੋਂ ਬਈ ਜੀ ਸੱਪ ਹੁੰਦੇ ਨੇ..
ਸਿੱਧਾ ਜਾ ਰੱਖਣ ਹਿਸਾਬ ਜਿਹੜੇ,
ੳੁਹ ਬੰਦੇ ਵਾਹਲੇ ਅੱਤ ਹੁੰਦੇ ਨੇ..

ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਰਹੋ…
⇣⇣
ਕਿਉਂਕਿ ਫੱਟਕੜੀ ਤੇ ਮਿਸ਼ਰੀ
ਦੇਖਣ ਲਈ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ…

ਦਿਨ ਛੋਟੇ ਹੋ ਗਏ ,
ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਦੀ ਤਰਾਂ ,…
ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਲੰਬੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ
ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਦੀ ਤਰਾਂ …..

ਮੈਂ ਸ਼ਬਦ ਉਹ ਲਿਖ਼ ਦਿੰਦਾ
ਜੋ ਮੂੰਹੋ ਨਾਂ ਮੇਰੇ ਤੋ ਬੋਲ ਹੁੰਦੇ…
ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਵਰਕੇ ਨੇ
ਜੋ ਸ਼ਰੇਆਮ ਨਈ ਖੋਲ ਹੁੰਦੇ..

ਵਕਤ ਅਤੇ ਇਨਸਾਨ,
ਦੇ ਬਦਲਣ ਦਾ ਕੋਈ ਵਕਤ ਨਹੀ.

ੳੁਡ ਜਾਣ ਨੀਂਦਾਂ ਚੈਨ ਘੜੀ ਪਲ ਪਲ ਦੀ..
ਬੇ ਅਵਾਜ਼ ਲਾਠੀ ਜਦੋਂ ਮਾਲਿਕ ਦੀ ਚਲਦੀ..

ਇੱਕ ਕਹਾਵਤ ਆ ਪੁੱਤ ਵਡਾਉਣ ਜਮੀਨਾ
ਤੇ ਕਹਦੇ ਧੀਆਂ ਤਾਂ ਦੁਖ ਵਡਾਉਦੀਆ ਨੇ
ਪਰ ਪੁੱਤ ਵੀ ਉਦੋ ਹੀ ਜਮੀਨਾ ਵਡਾਉਦੇ ਨੇ
ਜਦੋ ਨੂੰਹਾ ਪੈਰ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਉਦੀਆ ਨੇ
ਏਹ ਰਾਤਾ ਨੂੰ ਬੈਠ ਕੋਲ ਲਾਉਣ ਲੁੱਤੀਆ ਜੀ
ਤੇ ਸਕੇ ਪੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਮਾ ਤੋ ਅੱਡ ਕਰਾਉਦੀਆ ਨੇ
ਭਾਈ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਨੌਹ ਮਾਸ ਦਾ ਰਿਸਤਾ ਜੀ
ਉਹਨੂੰ ਸਰੀਕ ਵੀ ਏਹੀ ਆਕੇ ਬਣਾਉਦੀਆ ਨੇ
ਸਕੇ ਪਿਉ ਦਾ ਮੱਜਾ ਵੀ ਏਹ ਉਏ
ਚੱਕ ਕੇ ਬਾਹਰਲੇ ਘਰੇ ਵੀ ਏਹੀ ਡਹਾਉਦੀਆ ਨੇ
ਮੰਨ ਲੈਨੇ ਆ ਇਹ ਮਾ ਪਿਉ ਦੀ ਕਰਨ ਪੂੰਜਾ
ਪਰ ਸੌਹਰੇ ਘਰ ਤਾਂ ਆਕੇ ਇਹ ਰੰਗ ਵਟਾਉਦੀਆ ਨੇ….