ਪੌੜੀ ਛੱਤ ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ,
ਪਰ ਜਿਨਾ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਉਹ ਪੌੜੀ ਨਹੀਂ ਵਰਤਦੇ , ਉਡਾਣ ਭਰਦੇ ਨੇ .

ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਕਾਫਲਿਆਂ ਦੀ ਡਾਰਲਿੰਗ,
ਤੇਰੀ ਨਗਰੀ ਦੇ ਵਿਗੜੇ ਮੈਂਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਹੋ ਹੋ ਕੇ ਮਿਲਦੇ ਐ ..

ਇਕ ਕੈਮ ਸਰਦਾਰੀ, ਦੂਜੀ ਅਣਖ ਪਿਆਰੀ,
ਤੀਜਾ ਰੱਬ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਅੱਗੇ ਹੱਥ ਨਹੀੳ ਅੱਡੀ ਦੇ. …
ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਯਾਰ ਨਹੀੳ ਛੱਡੀਦੇ

ਮੰਨਦੇ ਆ ਕਿ ਅਸੀਂ ਬਤਮੀਜ਼ ਆ
ਸਾਨੂ ਬੋਲਣ ਦੀ ਅਕਲ ਨਹੀਂ ।।
ਪਰ
ਅਕਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅਸੀਂ ਮਤਲਭੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ

ਪੱਤਿਆਂ ਨੇ ਕਦੋੰ ਰੋਕੇ ਵਾਂਵਰੋਲੇ ਨ੍ਹੇਰੀ ਦੀ ,
ਰੱਖ ਲੂੰਬੜਾਂ ਨਾਲ ਯਰਾਨੇ ਬੱਲਿਆ ਸ਼ੇਰ ਨੀ ਘੇਰੀਦੇ.।

ਕੀ ਕਰਨਾ ਵੱਡੀ ਗੱਡੀ ਦਾ
ਦੁਨੀਆਂ ਖੜ ਖੜ ਦੇਖਦੀ
ਜਿਥੋ ਕੈਂਚੀ ਸਾਇਕਲ
ਚਲਾ ਕੇ ਕੱਢੀ ਦਾ

ਬੇਗਾਨੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ ਨਹਿੳੁ ਜੋਰ ਦਿਖਾੲੀ ਦਾ..
ਹਿੱਕ ਠੋਕ ਪੁੱਤਰਾ ਮੈਦਾਨ ਚ ਅਾੲੀ ਦਾ.
ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਨਹਿੳੁ ਗੱਲ ਮੁੰਹ ਤੇ ਅਾਖਦੇ..
ਦੇਖ ਲੲੀ ਚਾਹੇ ੲਿਤਹਾਸ ਫਰੋਲ ਕੇ..
ਜਹਿੜੇ ਨੇ ਵੀ ੳਂਗਲ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਚੱਕੀ ਅਾ..
ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਸ਼ਰੇਅਾਮ ਰੋਲ ਕੇ..

ਨਾ ਮੈਂ ਹੁਕਮ ਦਾ ਇੱਕਾ ਨਾ ਮੈਂ ਬੇਗਮ ਦਾ ਬਾਦਸ਼ਾਹ
ਅਸੀ ਜੋਕਰ ਹਾਂ ਜੋਕਰ ਰਹਿਣ ਦੇ ਪਰ
ਅੈਨਾ ਯਾਦ ਰੱਖੀ ਕਿ ਜਿਸਦੇ ਵੀ ਹਿੱਸੇ ਆਏ
ਬਾਜ਼ੀ ਪਲਟ ਦਿਆਂਗੇ ….