ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦਾ ਸਿੱਖ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ, ਜੇਹੜਾ ਗੁਰੂ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ।

ਪਰ, ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਵਿੱਛੁੜ ਕੇ ਦੁਖ ਸਹਾਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਪਛੁਤਾਂਦਾ ਹੈ ॥੧॥

ਦੁਨੀਆ ‘ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਹੀ ਸੰਤੋਖ-ਰੂਪੀ ਸਰੋਵਰ ਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

ਜੇ ਮੈਂ ਡੋਲਾ ਤਾਂ ਤੂੰ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਦਾਤਿਆ,
ਜੇ ਮੈਂ ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਲਗਾ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਮੱਤ ਬਖਸ਼ ਦੇਈ ਦਾਤਿਆ,
ਜੇ ਮੈਂ ਸੱਚ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚੱਲਾ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੀ ਦਾਤਿਆ,
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਜਪਣਾ ਚਾਹਾ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਬਲ ਬਖਸ਼ੀ ਦਾਤਿਆ